Το Μυστήριο της Εξομολογήσεως

Τα 7 Μυστήρια της Εκκλησίας μας, η χρησιμότητα τους, η απόδειξη της Θείας προέλευσής τους μέσα από την Αγία Γραφή.

Συντονιστές: Νίκος, Anastasios68, johnge

Άβαταρ μέλους
Αναστάσιος
Δημοσιεύσεις: 4440
Εγγραφή: Παρ Αύγ 04, 2017 1:57 pm
Τοποθεσία: Νέα Μάκρη

Re: Το Μυστήριο της Εξομολογήσεως

Δημοσίευσηαπό Αναστάσιος » Τετ Ιαν 02, 2019 10:34 pm

Μάνο συμφωνώ μαζί σου. Συμπεράνουμε λοιπόν ότι η ειλικρινής εξομολόγηση με πραγματική μετάνοια (και όχι εξομολόγηση από συνήθεια) θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη σωτηρία του ανθρώπου. Άλλωστε εξομολόγηση δεν χρειάζεται μόνον ένας αναμάρτητος. Υπάρχει τέτοιος; Μα φυσικά, μόνον ο Κύριος. Όλοι εμείς λοιπόν (οι αμνοί Του) έχουμε ανάγκη να εξομολογούμαστε τις αμαρτίες μας. Για να καταλάβουμε ακόμα καλύτερα την σημασία της εξομολόγησης, αξίζει απλά να αναφέρουμε ότι ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης τήν χαρακτήριζε ως το "Δεύτερο Βάπτισμα".


«Εγώ ειμί το φως του κόσμου ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία αλλ΄ έξει το φως της ζωής...»

Άβαταρ μέλους
aposal
Δημοσιεύσεις: 4858
Εγγραφή: Δευτ Ιούλ 30, 2012 1:12 pm
Τοποθεσία: Απόστολος, Άγιος Δημήτριος Αττικής

Re: Το Μυστήριο της Εξομολογήσεως

Δημοσίευσηαπό aposal » Παρ Ιαν 04, 2019 10:26 pm

Αχ αυτή η ειλικρινής εξομολόγηση! Μια τόσο εύκολη λέξη, που στην πράξη την κάνουμε κάπως δύσκολη.


Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων (απόσπασμα από τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου).

Άβαταρ μέλους
Αναστάσιος
Δημοσιεύσεις: 4440
Εγγραφή: Παρ Αύγ 04, 2017 1:57 pm
Τοποθεσία: Νέα Μάκρη

Re: Το Μυστήριο της Εξομολογήσεως

Δημοσίευσηαπό Αναστάσιος » Παρ Ιαν 04, 2019 10:32 pm

Δυστυχώς στην πράξη πάντοτε έχουμε την τάση να δυσκολεύουμε τα πράγματα. Ο μόνος που διατήρησε απόλυτη αρμονία σε θεωρία και πράξη ήταν Εκείνος (και συνεχίζει να τό κάνει από τους Ουρανούς).


«Εγώ ειμί το φως του κόσμου ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία αλλ΄ έξει το φως της ζωής...»

Άβαταρ μέλους
Abel Gkiouzelis
Δημοσιεύσεις: 601
Εγγραφή: Παρ Φεβ 12, 2016 11:46 pm
Τοποθεσία: Σταμάτα & Ωρωπός - Αττική
Επικοινωνία:

Εξομολόγηση 1 - eBook - Ορθόδοξα Κείμενα περί Θείας Εξομολόγησης

Δημοσίευσηαπό Abel Gkiouzelis » Πέμ Αύγ 08, 2019 2:07 am

Εικόνα

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ 1 - EBOOK - ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΕΡΙ ΘΕΙΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗΣ

Θεία Εξομολόγηση: Ο Χριστός έστειλε τον Απόστολο Παύλο σε Πνευματικό Πατέρα

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ:

Εἶπε ἕνας Ἁγιορείτης Γέροντας: “Ἡ ἀνώτερη τέχνη εἶναι τό πῶς θά σώσης τόν ἑαυτό σου στήν αἰωνιότητα καί στήν τέχνη αὐτή θέλεις καθηγητή. Δέν μπορεῖς νά μάθης μία τέχνη ἀπ᾽ τά βιβλία μόνο. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός, μόλις ἐμφανίσθηκε στόν Ἀπόστολο Παῦλο, ἀμέσως τόν ἔστειλε σέ πνευματικό, τόν Ἀπόστολο Ἀνανία, γιά νά τόν διδάξη καί νά τόν συμβουλεύση”.

<>

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ

Η Θεία Εξομολόγηση

Μετάνοια: Το Αντικλείδι του Παραδείσου


ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ἡ ἀπομάκρυνσι ἀπό τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ ἔχει ἄσχημα ἀποτελέσματα γιά τόν ἄνθρωπο:

«Παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου καί ἡ κακία σου ἐλέγξει σε. Καί γνῶθι (: μάθε) καί ἰδέ, ὅτι πικρόν σοι τό καταλιπεῖν σε Ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου»(Ἱερ 2, 19). Ὅταν συμβῆ αὐτό —μιᾶς καί ὁ ἄνθρωπος εἶναι τρεπτός—, ὑπάρχει εὐκαιρία ἐπανορθώσεως; Δόξα τῷ Θεῷ: εἶναι φιλάνθρωπος· μᾶς παρέχει ἄφεσι τῶν ἁμαρτημάτων καί δεύτερη καί πολλοστή εὐκαιρία ἀγῶνος πρός κατάκτησι τοῦ Παραδείσου.

«Ὁ Πατήρ πού ἔστειλε τόν Πρόδρομο Ἰωάννη στό νά βαπτίζη, κήρυξε διά τοῦ στόματος ἐκείνου στούς ἁμαρτωλούς “Μετανοεῖτε”(Μθ 3, 2). Ὁ Υἱός, ὅταν φανερώθηκε στόν κόσμο, τοῦτο τό λόγο ἔβαλε ἀρχή καί θεμέλιο τοῦ κηρύγματός Του “Μετανοεῖτε”(Μθ 4, 17). Τό Πνεῦμα τό Ἅγιο ὅταν κατέβηκε ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, αὐτό τό λόγο ἐλάλησε διά τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου “Μετανοήσατε”(Πρξ 2, 38). Τρεῖς εἶναι οἱ μαρτυροῦντες, καί τῶν τριῶν ἡ μαρτυρία εἶναι ἀληθινή, μᾶλλον δέ αὐτοαλήθεια. Λοιπόν, ἁμαρτωλοί σύντροφοι δικοί μου: Μετανοεῖτε, Μετανοεῖτε, Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»(ΝΑ, 230).

Ὑπάρχουν, παρά ταῦτα, καί πολλοί αἱρετικοί πού δέν δέχονται τήν προσφυγή σέ Ἱερέα πρός ἀπάλειψι ἁμαρτιῶν. Στόν παρόντα τόμο θά παραθέσουμε Γραφικά χωρία καί ἀπόψεις Ἁγίων πού κατοχυρώνουν τήν Ὀρθόδοξη ἀλήθεια: ὅτι παρέδωσε ἄδεια ὁ Θεός στούς Κληρικούς νά συγχωροῦν ἁμαρτίες.

Τήν ἐξουσία, βέβαια, αὐτή πρέπει νά τή μεταχειρίζεται ὁ Κληρικός μέ φόβο καί τρόμο: «Ὁ ἄνομος τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καί τό αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου», λέει πρός τόν Προφήτη, ἀλλά καί πρός τόν ἐντεταλμένο Ἐξομολόγο ὁ Θεός, «ἐκζητήσω»(Ἰεζ 3, 18). «Ἐάν ἐξαγάγῃς τίμιον ἀπό ἀναξίου ὡς τό στόμα μου ἔσῃ»(Ἱερ 15, 19).

<*>

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ

Ἡ Ἐκκλησία διδάσκει ὅτι ὁ Χριστιανός πρέπει νά ἔχη ἕνα καί μόνο Πνευματικό πρός ἐπίτευξι σωστῆς πορείας: «Ἕνας νέος πού ἀλλάζει διαρκῶς Πνευματικό, δέν ἔχει μεγάλες πιθανότητες νά προοδεύση. Φαντάσου μόνο, σέ κάθε μάθημα ἄλγεβρας ἤ γεωμετρίας, νά δίδασκε κι ἕνας καινούργιος καθηγητής! Τό ἀποτέλεσμα θά ἦταν ἕνα ὡραιότατο... χάος! Οὔτε ὁμοιομορφία στά σχέδια, οὔτε μιά ἑνιαία γενική ἄποψι, οὔτε γνωριμία μέ τούς μαθητές, οὔτε πρόοδος, φυσικά. Τό ἴδιο ἀκριβῶς συμβαίνει καί μ᾽ αὐτούς πού κάθε φορά ἀναζητοῦν καινούργιο Πνευματικό»(TT, 164).

***

Λέει καί ὁ π. Παΐσιος: «Δέν εἶναι καλό νά ἀλλάζη κανείς Πνευματικούς. Γιά σκεφθῆτε μιά οἰκοδομή στήν ὁποία ἀλλάζουν συνέχεια οἱ μηχανικοί καί οἱ οἰκοδόμοι. Δέν πρόκειται νά γίνη σωστή. Ὁ Πνευματικός πρέπει νά εἶναι ἐλεύθερος καί νά ἐνεργῆ ἀνάλογα. Νά μή ἀκολουθῆ μιά γραμμή πού τοῦ βάζουν ἄλλοι»(ΔΤ, 85· βλ. καί: ΑΓ, 391).

• Ἀκόμα: «Ἀνδρόγυνο χωρίς Πνευματικό εἶναι γήπεδο μέ ποδοσφαιριστές, πού παίζουν χωρίς διαιτητή. Ὁ κοινός Πνευματικός εἶναι ὅπως ὁ μαραγκός, πού χειρίζεται μόνος του τό ξύλο καί ξέρει πῶς θά τό φέρη στίς διαστάσεις του. Ἔτσι καί ὁ κοινός Πνευματικός χειρίζεται μέ τρόπο ἀριστοτεχνικό τήν ἁρμονία τοῦ ἀνδρογύνου, πού μετά τό γάμο ἔχει γίνει σάρκα μία.

Ὅταν, ὅμως, τό ξύλο τό πελεκᾶνε δύο μαστόροι ὁ καθένας μέ τή δική του γνώμη, ποτέ τό ξύλο δέν θά πάρη ὁριστική μορφή, πάγια. Ἔτσι δέν θά ὑπάρξη προκοπή καί στό ἀνδρόγυνο, πού δέν ἔχει κοινό Πνευματικό»(ΜΧ, 126).

• Ἐπίσης: «“Τό ζευγάρι”, εἶπε, “πρέπει νά ἔχη κοινό Πνευματικό, διότι, ἄν κάποιος θέλη νά φτιάξη ἕνα παράθυρο καί φτιάξη τό μισό στήν Ἀριδαία καί τ᾽ ἄλλο μισό στή Θεσ/νίκη, δέν θά μπορέση μετά νά ταιριάση τά δύο μισά»(ΝΖ, 189).

***

Τόνιζε καί ἡ Γερόντισσα Γαβριηλία: «Γιά τήν ὑγεία ἕνα ρητό λέει: Ἕνας γιατρός, εἶναι συμβουλή. Δύο γιατροί εἶναι σύγχυσι. Τρεῖς γιατροί εἶναι ... νεκροταφεῖο. Τό ἴδιο ἰσχύει καί μέ τά πνευματικά. Ὁ ἕνας Πνευματικός, εἶναι ἀπό τό Θεό. Ὁ δεύτερος, εἶναι σύγχυσι. Ὁ τρίτος, χάσιμο τῆς ψυχῆς!»(ΓΜ, 387).

***
«Νά πηγαίνης ἀπό τόν ἕνα Πνευματικό στόν ἄλλο, σέ κάνει νά μοιάζης μέ τόν ἄνθρωπο πού ἔχει ἕνα στρέμμα γῆς καί σκάβει λίγο ἐδῶ καί λίγο πιό πέρα. Τελικά σκάβει ἑνάμισυ μέτρο καί βρίσκει νερό. Τό συνολικό βάθος τό ὁποῖο ἔσκαψε θά ἦταν ἴσως ὀκτώ μέτρα. Καί ναί μέν βρῆκε νερό σέ κάποιο σημεῖο, γέμισε, ὅμως, τή γῆ του λακκοῦβες ἐδῶ καί ἐκεῖ. Ἄν ἐπέμενε σ᾽ ἕνα μέρος, σέ βάθος ὀκτώ μέτρων θά ἔβρισκε σίγουρα νερό. Ἡ γῆ εἶναι ἡ πνευματική καρδιά, οἱ τρύπες εἶναι οἱ Πνευματικοί. Τώρα, ἡ πνευματική καρδιά καταστρέφεται ἀπό τόσες λακκούβες· εἶναι ἀπώλειες»(SS, 152 διασκευή).

***

Τόνιζε ἀκόμα ὁ π. Παΐσιος: «Ὁ Πνευματικός εἶναι σάν τό γιατρό: πρέπει νά ξέρη ἀνά πᾶσα στιγμή τήν κατάστασι τοῦ ἀσθενῆ, γιά νά μπορῆ νά δίνη κάθε φορά τό ἀνάλογο φάρμακο. Ἐγώ μπορῶ νά σοῦ δώσω τώρα ἕνα φάρμακο, ἄν, ὅμως, μετά ἀπό δυό-τρεῖς μέρες ἀλλάξη ἡ κατάστασί σου καί σοῦ συμβῆ κάτι ἄλλο (πνευματικῆς φύσεως), τότε τό προηγούμενο φάρμακο, τό ὁποῖο σοῦ εἶχα δώσει, θά σοῦ εἶναι ἄχρηστο. Μιά φορά εἶχα πονοκέφαλο ἀπό κρυολόγημα καί ἔβαλα ἕνα ἔμπλαστρο καί μοῦ πέρασε. Τό εἶδε ἕνας κι ἔβαλε κι αὐτός ἔμπλαστρο, ὅταν τοῦ πόνεσε κάποτε τό κεφάλι· ὁ πονοκέφαλος, ὅμως, χειροτέρευσε, γιατί ὁ πόνος δέν προερχόταν ἀπό κρύωμα, ἀλλά ἀπό πυρετό. Καταλάβατε τώρα γιατί ὁ Πνευματικός πρέπει νά γνωρίζη τήν κατάστασι;»(ΙΧ, 211· βλ. καί: ΓΚ, 69).

***

Ὡς πρός τόν ἰατρικό χαρακτῆρα τῆς πνευματικῆς πατρότητος ἔλεγε καί ὁ π. Πορφύριος: «Τί εἶναι ὁ Πνευματικός; Ἕνας γιατρός εἶναι. Ἅμα σπάσης τό πόδι σου καί πᾶς στόν ὀρθοπεδικό, θά σοῦ πῆ “βρέ στραβάδι, ποῦ κοίταζες κι ἔσπασες τό πόδι σου; Ἔξω ἀπό ᾽δῶ”, ἤ θά πιάση τό σπασμένο πόδι μέ προσοχή κι ἀγάπη, καί σιγά-σιγά νά μήν πονέσης πολύ, θά τό βάλη στή θέσι του, θά τοῦ βάλη γύψο, θά δώση φάρμακα γιά τόν πόνο; Ἔτσι κι ὁ Πνευματικός εἶναι ἕνας γιατρός, πού μέ ἀγάπη σκύβει πάνω στήν πονεμένη ψυχή, γιά νά τήν κάνη καλά»(Θ, 111).

Από το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙ, Μετάνοια: Τό ἀντικλείδι τοῦ Παραδείσου, Περί Μυστηρίων 1, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (2108220542, 6978461846), ΑΘΗΝΑ 2012

<>

Η αγάπη και η προσευχή του Πνευματικού Πατέρα συνοδεύει τα Πνευματικά του τέκνα
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)


Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991):

“Την ώρα πού μπαίνει κάποιος να εξομολογηθεί, τον… κοιτάζω. Όταν φεύγει, τον συνοδεύω με προσευχή, του στέλνω την αγάπη μου ως έξω. Είναι καλύτερα να στέλνεις σιωπηλά την αγάπη σου, παρά να λες λόγια…”.

<>

Άφεση αμαρτιών, Θεία Εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία – Άγιος Κυπριανός Επίσκοπος Καρχηδόνας, Β. Αφρικής (+258)

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ:

«Ὁ Ἅγιος Κυπριανός τονίζει πώς ὁ ἁμαρτωλός γίνεται πάλι δεκτός στήν ἐκκλησιαστική κοινωνία, δηλαδή στό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας “διά τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ ἐπισκόπου καί τοῦ ἱερατείου” ἀφοῦ προηγουμένως ἐξομολογηθῆ (Κυπρ. Ἐπιστ. 16, 2 [βλ. καί: Εpist. 9 § 2])· δέν ἐπιτρέπει τή Θεία Κοινωνία σέ κανέναν “ἐάν προηγουμένως ὁ ἐπίσκοπος καί τό ἱερατεῖο δέν ἐπιθέσουν τήν χεῖρα ἐπάνω του”(Ἐπιστ. 18, 2)· ἡ “ἄφεσι” λέει πού ἔγινε “διά τῶν ἱερέων” εἶναι “ἀρεστή στόν Κύριο”(De Lapsis, 29)».

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙ, Μετάνοια: Τό ἀντικλείδι τοῦ Παραδείσου, Εκδ. Ἀγιος Ἰωάννης ο Δαμασκηνός (2108220542), ΑΘΗΝΑ 2012

<>

Μοναχή Πορφυρία, πρώην οδηγός ταξί σε Αθήνα και Πειραιά (+2015): Να βρείτε έναν Πνευματικό Πατέρα που θα σας ανεβάσει ψηλά στο Θεό

Ἀναφέρει ἡ Μόναχη Πορφυρία, πρώην ὁδηγός ταξί σε Αθήνα καί Πειραιά (+2015):

«Ὅταν κάνω τήν ἐρώτησι: “Πᾶτε στήν Ἐκκλησία; Ἔχετε Πνευματικό;”. Τό 90% τῶν ἐπιβατῶν μου στό ταξί μοῦ ἀπαντοῦν: “Ὄχι. Ποῦ νά βρεθῆ χρόνος! Καί ἐκτός αὐτοῦ, τί νά πᾶμε νά ἀκούσουμε; Τόν παπᾶ νά μᾶς κάνη κήρυγμα, ἐνῶ αὐτός δέν τό πιστεύει καί κάνει πράγματα πού δέν πρέπει; Ἄσε μας, κοπέλλα μου, στόν πόνο μας. Ἄλλωστε οὔτε ἔχουμε κλέψει οὔτε ἔχουμε σκοτώσει· τί τόν θέλουμε τόν Πνευματικό;”.

Ἀγαπητοί μου, ὅλοι ἔχουμε κλέψει, ὅλοι ἔχουμε σκοτώσει, ὅλοι ἔχουμε ἀδικήσει, ὅλοι ἔχουμε συκοφαντήσει. Δέν χρειάζεται νά πάρουμε στά χέρια μας τό ὅπλο καί νά πυροβολήσουμε· σκοτώνουμε καί μέ τή γλῶσσα καί μέ ἄλλους τρόπους… Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν, πονᾶμε· ὅταν, ὅμως, ἀδικοῦμε, δέν πονᾶμε καί εἴδατε πόσο εὔκολα τό κάνουμε; Μέ πόση ἄνεσι μοῦ μιλᾶτε, ὅταν ἐσεῖς ἀδικῆτε! Καί μέ πόσο πόνο μοῦ μιλᾶτε, ὅταν σᾶς ἀδικοῦν! Πόση γαλήνη αἰσθάνεσθε, ὅταν καταλαβαίνω τόν πόνο σας καί σᾶς παρηγορῶ, καί προσπαθῶ νά δίνω λύσεις στά προβλήματά σας! Καί μέ πόση χαρά καί εὐγνωμοσύνη μοῦ λέτε, τό “εὐχαριστῶ”, γιά τήν βοήθεια πού σᾶς προσφέρω! Πόσες φορές σᾶς ρωτῶ: “Σᾶς βοήθησα;”.

“Πάρα πολύ”, μοῦ ἀπαντᾶτε.

“Ἐγώ, πού σᾶς βοήθησα τόσο πολύ, ὅπως λέτε, καί σᾶς γαλήνεψα τήν ψυχούλα σας, θά σᾶς πείραζε ἄν ἤμουν ἀλήτισσα;”,

“Ὄχι, καθόλου”!

“Τότε, γιατί σᾶς ἐνοχλεῖ ἄν ὁ ἱερέας δέν εἶναι σωστός; Ἐκεῖνος σᾶς δίνει αὐτό πού σᾶς ἔδωσα τώρα ἐγώ, ἀλλά μέ θεϊκή χάρι. Λοιπόν, γιατί τόν ἀπορρίπτετε; Σᾶς βολεύει, ἔ; Ἄν ὁ προϊστάμενός σας εἶναι κλέπτης, ἀλήτης ἤ ὁ,τιδήποτε ἄλλο, θά παραιτηθῆτε ἀπ’ τήν ἐργασία σας;”.

“Ὄχι, βέβαια!”.

“Ἄ! Δέν παραιτεῖσθε ἀπό ἐκεῖ· ἀπ’ τό Θεό, ὅμως, παραιτεῖσθε πολύ εὔκολα!”.

“Ἔτσι, ὅπως μᾶς τά λέτε, ἔχετε δίκηο, δέν τά εἴχαμε σκεφθῆ μέ τή δική σας λογική”.

“Καιρός νά τά σκεφθῆτε. Αὐτό πού δέν μπορῶ νά καταλάβω εἶναι πῶς μπορεῖτε νά ζῆτε χωρίς τό Θεό. Τό ὅτι ὑπάρχετε τό ὀφείλετε στό Θεό. Ὅπου κι ἄν ἔχετε πετύχει, εἴτε ἐπαγγελματικά εἴτε στό γάμο σας εἴτε κοινωνικά, τό ὀφείλετε στό Θεό. Ἕνα εὐχαριστῶ ἐσεῖς δέν Τοῦ τό ὀφείλετε;”.

“Μᾶς ἀνατρέπετε τό σκεπτικό μας”.

“Εἶσθε εὐτυχισμένοι ὅπως ζῆτε;”.

“Μμ! Δέν μποροῦμε νά ποῦμε ναί”.

“Γιά δοκιμάσθε, λοιπόν, νά πηγαίνετε στήν Ἐκκλησία, νά ἀρχίσετε νά ἀκοῦτε τό λόγο τοῦ Θεοῦ μας. Νά βρῆτε ἕνα Πνευματικό, πού θά ἀγγίξη τήν ψυχή σας καί θά σᾶς ἀνεβάση ψηλά στό Θεό. Καί τότε θά δῆτε πώς ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ εὐτυχία. Δοκιμάστε το καί νά εἶσθε σίγουροι πώς δέν θά βγῆτε χαμένοι. Δέν εἶναι ὅλοι οἱ ἱερεῖς ἴδιοι· ἔχουμε πολλούς ἁγίους ἱερεῖς, πού, ἄν ψάξουμε μέ καλή διάθεσι καί πίστι στό Θεό, Ἐκεῖνος θά μᾶς τούς ἀποκαλύψη”.

Ἄς μή ψάχνουμε γιά δικαιολογίες, ὅταν φεύγουμε μακρυά ἀπ’ τό Θεό. Κανείς δέν μπορεῖ νά μᾶς διώξη μακρυά Του, παρά μόνο ὁ ἑαυτός μας. Ὅπως κανείς δέν μπορεῖ νά μᾶς βλάψη περισσότερο ἀπ’ τόν ἑαυτό μας!».

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό, ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, τηλ. 6978461846, Ἀθήνα 2011

<>

Μετάνοια & Θεία Εξομολόγηση – Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος, Μαθητής του Αποστόλου Ιωάννου του Θεολόγου & Επίσκοπος Αντιοχείας (+108)

π. Ιωάννης Κωστώφ:

«“Ὅλους ὅσοι μετανοοῦν τούς συγχωρεῖ ὁ Κύριος, ἐάν μετανοήσουν εἰς ἑνότητα Θεοῦ καί εἰς συνέδριον ἐπισκόπου”, λέει χαρακτηριστικά ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος (Ἰγν. Φιλαδ. 8, 1)».

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙ, Μετάνοια: Τό ἀντικλείδι τοῦ Παραδείσου, Εκδ. Ἀγιος Ἰωάννης ο Δαμασκηνός (2108220542), ΑΘΗΝΑ 2012

<>

Συχνή συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία μετά από Εξομολόγηση και την άδεια του Πνευματικού μας

Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη ο Χριστός παρουσιάζει μία πολύ ωραία εικόνα: «Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν και εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού». Ο Χριστός χτυπάει την πόρτα της καρδιάς μας με πολύ σεβασμό και διακριτικότητα. Δεν κραυγάζει, δεν σπάει την πόρτα, γιατί σέβεται την ελευθερία μας. Δείχνει με την εικόνα αυτή πόσο μας σέβεται, αλλά και πόσο μας αγαπάει. Λαχταράει να του ανοίξουμε να μπει και να δειπνήσει μαζί μας. «Επιθυμία επεθύμησα τούτο το Πάσχα φαγείν μεθ’υμών». Θέλει, αν είναι δυνατόν, να βρίσκεται κάθε μέρα στο σπίτι του καθενός μας κι εμείς Τον περιφρονούμε. Με δυσκολία του ανοίγουμε την πόρτα μας, ελάχιστες φορές τον χρόνο, σαν σε αδιάφορο επισκέπτη, ίσως και βαρετό. Και πόσο βιαζόμαστε να τελειώνουμε μαζί Του!

Εδώ αύθόρμητα προβάλλει το ερώτημα:

Κάθε πότε πρέπει να κοινωνούμε; Ας αφήσουμε να μιλήσει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Πές μου, ρωτάει, αν κληθεί κάποιος σε δείπνο και προσέλθει, και αφού πλύνει τα χέρια του και καθίσει στο τραπέζι, χωρίς καν να αγγίξει τα εδέσματα που ο οικοδεσπότης προσφέρει, δεν προσβάλλει αυτόν που τον κάλεσε;»

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει κι εδώ. Όταν προσέρχεσαι σε κάποιο τραπέζι, προσέρχεσαι για να φας. Και η θεία λειτουργία είναι τραπέζι, είναι τροφή. Κι ερχόμαστε σ’ αυτό το πνευματικό τραπέζι, όχι για να κάτσουμε στην άκρη, όχι για να παρακολουθήσουμε, αλλά για να συμμετάσχουμε. Φέρνουμε τις προσφορές μας, τους καρπούς του μόχθου μας, το ψωμί και το κρασί και ικετεύουμε τον Κύριο να αγιάσει τα δώρα μας. Για ποιό λόγο; Μα για να κοινωνήσουμε.

Δυστυχώς, όμως. Αυτή την αλήθεια την ξεχνάμε. Ο διάβολος μας ρίχνει πολλές φορές στην αμαρτία. Αλλά δεν είναι αυτή η μεγαλύτερη νίκη του. Η μεγαλύτερη νίκη και επιτυχία του είναι που μας έχει πείσει να μην κοινωνούμε συχνά. Γράφει ο Αγ. Κύριλλος Αλεξανδρείας: «Όσοι απομακρύνονται από την εκκλησία και την θεία κοινωνία, γίνονται εχθροί του Θεού και φίλοι των δαιμόνων».

Από το βιβλίο:

Λίγα λόγια για τη Θεία Ευχαριστία

εκδ. Ι. Μητροπόλεως Αργολίδος

Ναύπλιο


<>

Μετάνοια, Θεία Εξομολόγηση και Πνευματικός Πατέρας
Άγιος Ιερώνυμος της Βηθλεέμ (+420)


Γράφει ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος: «“Ἐάν τό φίδι, δηλαδή ὁ διάβολος, δαγκώση κάποιον κρυφά, τόν μολύνει μέ τό δηλητήριο τῆς ἁμαρτίας. Καί ἐάν αὐτός πού δέχθηκε τή δαγκωματιά μείνη σιωπηλός καί δέν μετανοήση καί δέν θέλη νά ὁμολογήση τό τραῦμα του σ᾽ ἕνα ἀδελφό καί κύριό του, στόν πνευματικό του πατέρα καί ἱερέα, τότε ὁ ἀδελφός καί κύριός του, ὁ ὁποῖος κατέχει τό λόγο, πού θά τόν θεραπεύση, δέν μπορεῖ νά τόν βοηθήση ἀποτελεσματικά. Διότι, ἐάν ὁ ἀσθενής ἄνθρωπος ντρέπεται νά ὁμολογήση τό τραῦμα του στόν ἰατρό, τότε τό φάρμακο δέν θά τόν θεραπεύση, ἀφοῦ εἶναι ἀκατάλληλο γι᾽ αὐτόν”(St. Jerome, Commentary on Εcclesiastes, Ref. 1375 (388 μ.Χ.), Τhe Faith of the Εarly Fathers, σ. 196-197)».

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙ, Μετάνοια: Τό ἀντικλείδι τοῦ Παραδείσου, Εκδ. Ἀγιος Ἰωάννης ο Δαμασκηνός (2108220542), ΑΘΗΝΑ 2012

Πηγή:

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ 1 - EBOOK - ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΕΡΙ ΘΕΙΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗΣ


♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ 
Orthodox Web - Ορθόδοξα ιστολόγια
YouTube - Twitter -

Email: gkiouz.abel@gmail.com. - Feel free to email me...!
Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμεί η καρδιά σας...!


Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: 2 και 0 επισκέπτες