Ορθοδοξία και Επιστήμη

Η Ορθοδοξία απέναντι στις προκλήσεις της σημερινής εποχής.

Συντονιστές: Νίκος, Anastasios68, johnge

Άβαταρ μέλους
Abel Gkiouzelis
Δημοσιεύσεις: 559
Εγγραφή: Παρ Φεβ 12, 2016 11:46 pm
Τοποθεσία: Σταμάτα & Ωρωπός - Αττική
Επικοινωνία:

Δόγμα & Επιστήμη – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός

Δημοσίευσηαπό Abel Gkiouzelis » Τετ Απρ 25, 2018 4:59 pm

Εικόνα

Δόγμα και Επιστήμη

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός


Σημειώνει καί ὁ Ν. Κατσάνος, Καθηγητής Φυσικοχημείας τοῦ Παν/μίου Πατρῶν:

«Ἡ φυσική Ἐπιστήμη στηρίζεται μέν στήν αὐστηρή ἀνθρώπινη λογική, ἀλλά ὄχι πάντοτε στήν κοινή λογική, μέ τήν ὁποία καί τά δικά της συμπεράσματα πολλές φορές ἔρχονται σέ ἀντίθεσι. Νά ἕνα παράδειγμα. Παίρνω ἕνα μολύβι. Τό ζυγίζω και βρίσκω ὅτι ἡ μᾶζα του εἶναι ἔστω 10 γραμμάρια, μετρῶ δέ καί τό μῆκος του μέ ἕνα ὑποδεκάμετρο και τό βρίσκω ἔστω 15 ἑκ.. Ἄν στό ἴδιο αὐτό μολύβι κάνη ἀνάλογες μετρήσεις ἕνας ἄλλος παρατηρητής, ὁ ὁποῖος δέν μένει ἀκίνητος ὡς πρός τό μολύβι, ἀλλά περπατάει μέ σταθερό βῆμα παράλληλα πρός αὐτό ἤ περνάει μέ ἕνα ποδήλατο μέ σταθερή ταχύτητα, θά βρῆ τήν ἴδια μᾶζα καί τό ἴδιο μῆκος γιά τό μολύβι; Ἡ κοινή λογική λέει ναί. Γιατί; Μά εἶναι αὐτονόητο! Καί, ὅμως, ἡ Ἐπιστήμη τῆς φυσικῆς λέει ὄχι. Ὁ κινούμενος παρατηρητής θά βρῆ μεγαλύτερη μᾶζα καί μικρότερο μῆκος. Καί ποιό ἀπό τά δύο εἶναι τό σωστό; Καί τά δύο εἶναι σωστά. Ἐδῶ πρέπει νά βιασθῶ νά ἐξηγήσω, πρίν μέ πάρετε γιά τρελλό. Ἡ μᾶζα καί τό μῆκος κάθε σώματος εἶναι δύο ἰδιότητες, πού τό μέγεθος τους ἐξαρτᾶται ἀπό τό ἄν ὁ παρατηρητής, πού τά μετράει, εἶναι ἀκίνητος ὡς πρός τό σῶμα ἤ κινῆται ὡς πρός αὐτό. Καί μάλιστα, μέ ὅσο μεγαλύτερη ταχύτητα κινεῖται ὁ παρατηρητής, τόσο μεγαλύτερη μᾶζα καί τόσο μικρότερο μῆκος βρίσκει. Καί αὐτό συμβαίνει μέχρι πότε; Μέχρις ὅτου ἡ ταχύτητα τοῦ παρατηρητῆ πλησιάσει τήν ταχύτητα τοῦ φωτός, 300.000 χλμ. τό δευτερόλεπτο. Ἄν τρέχη π.χ. μέ τά 9/10 τῆς ταχύτητος αὐτῆς, ἡ μάζα τοῦ σώματος γίνεται περίπου διπλάσια καί τό μῆκος του περίπου τό μισό. Κί ἄν ὁ παρατηρητής τρέχη μέ τήν ταχύτητα τοῦ φωτός; Ἄ, ὄχι. Αὐτή τήν ταχύτητα δέν μπορεῖ ποτέ νά τή φθάση. Κι ἄν τήν πλησιάση πάρα πολύ; Τότε ἡ μᾶζα τοῦ μολυβιοῦ τήν ὁποία θά μετράη, θά πλησιάζη τό ἄπειρο καί τό μῆκος τοῦ μολυβιοῦ θά πλησιάζη τό μηδέν. Δηλαδή, θά ἔχουμε ἕνα μολύβι ἄπειρης μάζας καί ἀόρατο, ἀφοῦ δέν θά ἔχη καθόλου μῆκος. Ἐρωτῶ· Εἶναι τά συμπεράσματα τῆς φυσικῆς αὐτονόητα; Ὄχι, βέβαια. Τά ἀπορρίπτει ἡ κοινή λογική, ἐπειδή δέν συμβιβάζονται μαζί της; Καί πάλι ὄχι. Γιατί, λοιπόν, δέν ἀπορρίπτει τήν ἰδέα ἑνός ἀόρατου μολυβιοῦ μέ ἄπειρη μᾶζα καί ἀπορρίπτει τήν ἰδέα ἑνός ἀόρατου καί ἄπειρου Θεοῦ;

Θά μοῦ πῆτε: παρατηροῦνται ποτέ τέτοια φαινόμενα; Στήν καθημερινή ζωή ὄχι, ἀλλά αὐτό γιατί ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός εἶναι πολύ μεγάλη. Παρατηροῦνται, ὅμως, στά σωματίδια, τά ὁποῖα ἐκπέμπουν τά ραδιενεργά ὑλικά. Ἄν ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός ἦταν μικρότερη, π.χ. 100 χιλιόμετρα τήν ὥρα, θά βλέπαμε τέτοια φαινόμενα κάθε μέρα.

Θά μποροῦσε κανείς νά βρῆ πολλά τέτοια παραδείγματα ἀπό τή φυσική, πού ἔρχονται σέ ἀντίθεσι μέ τήν κοινή λογική, ὅπως ἡ διαστολή τοῦ χρόνου, ὁ ὁποῖος κυλάει τόσο ἀργά, ὅταν ὁ παρατηρητής πλησιάζη τήν ταχύτητα τοῦ φωτός, ὥστε τά φαινόμενα διαρκοῦν αἰωνίως. Εἶναι αὐτό αὐτονόητο καί σύμφωνο μέ τήν κοινή λογική; Ὄχι, βέβαια. Καί, ὅμως, δέν ἀπορρίπτεται μέ τήν κοινή λογική ἕνας αἰώνιος Θεός;»(περ. Ακ, Ἀπ ᾽93, 109).

° Σέ σύντομη ὁμιλία του, ἐπίσης, πού ἔγινε στή Χριστ. Ἑστία Πατρῶν τήν 23/11/85 ἀνέφερε: «Οἱ ἀρνητές τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ χρησιμοποιοῦν πολλές φορές ἐπιχειρήματα, πού θεωροῦνται αὐτονόητα, γιατί στηρίζονται στήν ἁπλῆ κοινή λογική. Ἀκοῦστε μερικά παραδείγματα. Ὁ Θεός, πού εἶναι τό ὑπέρτατο Ὄν, εἶναι δυνατόν νά εἶναι ἄπειρος καί συγχρόνως ἀόρατος; Εἶναι δυνατόν νά εἶναι αἰώνιος, δηλαδή νά μήν ὑπόκηται στό φυσικό μέγεθος, πού λέγεται χρόνος; Εἶναι δυνατόν νά εἶναι πανταχοῦ παρών, νά βρίσκεται δηλαδή συγχρόνως παντοῦ; Ὅπως βλέπετε, στά παραδείγματα αὐτά δέν ἀμφισβητοῦνται ἰδιότητες τοῦ Θεοῦ φιλοσοφικοῦ περιεχομένου, ὅπως ἡ ἁγιότητα, ἡ ἀλήθεια, ἡ ἀγάπη, οὔτε νομικοῦ χαρακτῆρα, ὅπως ἡ Θεία δικαιοσύνη, γιατί αὐτές εἶναι λίγο πολύ ἰδιότητες ἀποδεκτές ἀπό τήν κοινή λογική. Ἀπορρίπτονται ἰδιότητες τρόπον τινά “φυσικοῦ” περιεχομένου, ὅπως ἄπειρος, ἀόρατος, αἰώνιος, πανταχοῦ παρών [Ἐδῶ ἀναφέρει τό παραπάνω παράδειγμα μέ τό μολύβι. Καί συνεχίζει:].

Αὐτό ἦταν ἕνα παράδειγμα ἀπ᾽ τή Φυσική, πού ἔρχεται σέ ἀντίθεσι μέ τήν κοινή λογική. Ἀκοῦστε ἕνα δεύτερο, ἀκόμη πιό παράξενο, πάλι ἀπ᾽ τή Φυσική. Ἕνας ἄνθρωπος συγχρονίζει τό ρολόι του μέ τό ρολόι μιᾶς ἐκκλησίας καί μετά ἀνεβαίνει σέ ἕνα γρήγορο αὐτοκίνητο καί περνάει μέ μεγάλη ταχύτητα μπροστά ἀπό τήν ἐκκλησία, κυττάζοντας τήν ὥρα στά δύο ρολόγια: στό δικό του καί σ᾽ ἐκεῖνο τῆς ἐκκλησίας. Θά δῆ τήν ἴδια ὥρα στά δύο ρολόγια; Ἡ κοινή λογική λέει πάλι ναί. Γιατί; Μά εἶναι αὐτονόητο! Ἡ Φυσική ὅμως λέει πάλι ΟΧΙ, δέν θά δῆ τήν ἴδια ὥρα στά δύο ρολόγια. Θά δῆ τό ρολόι τῆς ἐκκλησίας νά πηγαίνη πίσω ἐν σχέσει μέ τό δικό του. Αὐτό λέγεται στή Φυσική διαστολή τοῦ χρόνου. Μέ ἄλλες λέξεις, ὁ χρόνος κυλάει μέ βραδύτερο ρυθμό στήν ἐκκλησία, ἀπ᾽ ὅτι πάνω στό αὐτοκίνητο, ὅπως τό κρίνει ὁ ὁδηγός τοῦ αὐτοκινήτου. Τό ἴδιο φαινόμενο διαρκεῖ περισσότερο χρόνο στήν ἐκκλησία ἀπ᾽ ὅτι πάνω στό αὐτοκίνητο. Καί μάλιστα, μέ ὅσο μεγαλύτερη ταχύτητα τρέχει τό αὐτοκίνητο, τόσο πιό πολύ διαρκοῦν τά φαινόμενα στό ἔδαφος, ἔξω ἀπ᾽ τό αὐτοκίνητο. Μέχρι πότε; Μέχρις ὅτου πλησιάσουμε τήν ταχύτητα τοῦ φωτός. Ἐκεῖ ὁ χρόνος γίνεται ἄπειρος, δηλαδή ὁ χρόνος κυλάει τόσο ἀργά, ὥστε τά φαινόμενα διαρκοῦν αἰωνίως. Εἶναι αὐτό αὐτονόητο καί σύμφωνο μέ τήν κοινή λογική; ΟΧΙ βέβαια. Καί ὅμως δέν ἀπορρίπτεται μέ βάσι τήν κοινή λογική.

Γιατί λοιπόν νά ἀπορρίπτεται μέ τήν κοινή λογική ἕνας αἰώνιος Θεός;

Καί τά δύο παραδείγματα, τά ὁποῖα σᾶς περιέγραψα, εἶναι παρμένα ἀπό τή θεωρία τῆς σχετικότητος τοῦ Εinstein. Ἡ θεωρία αὐτή ἔχει σήμερα ἐπαληθευθῆ μέ πολλούς τρόπους, τόσο ἄμεσους ὅσο καί ἔμμεσους. Οἱ πυρηνικές βόμβες π.χ. στή θεωρία αὐτή στηρίζονται.

Παρακολουθεῖστε τώρα ἕνα τελευταῖο παράδειγμα, ἀπό μιά ἄλλη περιοχή τῆς Φυσικῆς, τήν Κβαντική θεωρία. Ὑποθέστε ὅτι ἐδῶ στόν ἀέρα ὑπάρχει ἕνα σωματίδιο μέ πολύ μικρή μᾶζα, π.χ. ἕνα ἠλεκτρόνιο, τοῦ ὁποίου γνωρίζουμε ἀκριβῶς τήν ταχύτητα μέ τήν ὁποία κινεῖται. Γνωρίζουμε σέ κάθε χρονική στιγμή ποῦ βρίσκεται τό ἠλεκτρόνιο; Ὄχι. Μποροῦμε νά τό βροῦμε μέ ὑπολογισμούς; Ποτέ! Τό μόνο τό ὁποῖο μποροῦμε νά ὑπολογίσουμε, εἶναι ἡ πιθανότητά του νά βρίσκεται σέ ὁρισμένη θέσι. Καί ἡ πιθανότητα αὐτή βγαίνει ἡ ἴδια παντοῦ!! Δηλαδή, τό ἠλεκτρόνιο ἔχει τήν ἴδια πιθανότητα νά βρίσκεται ἐδῶ, στή Κρήτη, στή Θεσσαλονίκη, στό Φεγγάρι. Πανταχοῦ παρών! Γιατί δέν ἔχω κι ἐγώ τήν ἴδια πιθανότητα νά βρίσκωμαι σέ πολλά μέρη; Αὐτό δέν συμβαίνει γιατί ἔχω πολύ μεγάλη μᾶζα, ἐν σχέσει μέ ἐκείνη τοῦ ἠλεκτρονίου. Ἄν ὅμως μία ἄλλη φυσική σταθερά, ὄχι ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός, ἀλλά ἡ σταθερά τοῦ Ρlanck δέν εἶχε τόσο μικρή τιμή (26 μηδενικά μετά τήν ὑποδιαστολή καί στό τέλος ἕνας ἀριθμός), ἀλλά πολύ μεγαλύτερη, π.χ. τήν τιμή, 1, θά κυττάζετε τόν κύριο ἐδῶ καί θά σᾶς φαινόταν ὅτι βρίσκεται συγχρόνως σέ πολλές θέσεις ἐδῶ δίπλα, παραπέρα, ἀριστερά δεξιά στήν ὀροφή, δηλαδή πανταχοῦ παρών. Εἶναι λογικά πράγματα αὐτά; ΟΧΙ, ἀλλά εἶναι παραδεκτά ἀπό τήν Ἐπιστήμη.

Γιατί, λοιπόν, νά μήν εἶναι παραδεκτός ἕνας πανταχοῦ παρών Θεός;

Βέβαια νά μή νομισθῆ ὅτι τά παραδείγματα, τά ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, ἀποτελοῦν φυσικές ἀποδείξεις ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ. Κατά κανένα τρόπο. Ἤθελα μόνο νά δείξω, ὅτι δέν μπορεῖ κανείς νά στηρίζεται σέ ἐπιχειρήματα τῆς κοινῆς λογικῆς, προσπαθώντας νά ἀποδείξη ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός. Διότι ἡ καθαρή κονή λογική δέν συμβιβάζεται οὔτε μέ πολλά συμπεράσματα τῆς Φυσικῆς Ἐπιστήμης. Ὁ Ἄγγλος ἐπιστήμων Ηaldane εἶπε, ὅτι τό σύμπαν μπορεῖ νά εἶναι, ὄχι μόνο πιό παράξενο ἀπό ὅ,τι φανταζόμασθε, ἀλλά πιό παράξενο ἀπό ὅ,τι εἴμασθε σέ θέσι νά φαντασθοῦμε. Μπροστά σ᾽ αὐτόν τόν τόσο παράξενο φυσικό κόσμο, ὁ σύγχρονος ἐπιστήμων μόνο δέος μπορεῖ νά νοιώση, ὅταν σκέπτεται τό Δημιουργό του. Ὁ Roger Βacon ἦταν ἐκεῖνος πού εἶπε: “Λίγη ἐπιστήμη ἀπομακρύνει ἀπό τό Θεό. Περισσότερη ἐπιστήμη Τόν ξαναφέρνει πίσω”»(στό: ΔΤ, 310).

° Γράφει, ἀκόμα: «… Ὅλα αὐτά συνέβησαν γιατί προσπαθούσαμε νά προεκτείνουμε τήν ἐμπειρία μας ἀπό τό μακρόκοσμο στό μικρόκοσμο, ὅπου ὑπάρχει κάποιο ὅριο στίς φυσικές μετρήσεις. Αὐτό τό ὅριο εἶναι ἡ λεγόμενη σταθερά τοῦ Ρlanck, πού ἡ ἀριθμητική τιμή της ἔχει 26 μηδενικά μετά τήν ὑποδιαστολή. Στήν περιοχή αὐτή ἐκδηλώνονται παράξενα κβαντικά φαινόμενα, τά ὁποῖα θά παρατηρούσαμε καί στήν καθημερινή μας ζωή, ἄν ἡ σταθερά τοῦ Ρlanck εἶχε μεγάλη τιμή π.χ. 1. Θά βλέπατε τότε νά κτυποῦν μιά μπάλλα ποδοσφαίρου καί ἡ μπάλλα νά ἐξαπλώνεται στό χῶρο, σάν νά βρισκόταν συγχρόνως σέ πολλά διαφορετικά σημεῖα, χωρίς νά περνάη κάθε στιγμή ἀπό μιά ὁρισμένη θέσι. Ἡ ἵδια μπάλα! Ἤ νά ἔχετε μιά τίγρι κλεισμένη σ᾽ ἕνα σιδερένιο κλουβί καί ξαφνικά νά τή βλέπετε ἔξω ἐλεύθερη, χωρίς νά ἀνοίξη ἡ πόρτα καί χωρίς νά σπάση τό κλουβί»(στό: περ. Δρ, Ν ᾽83, 182).

° Διαβάζουμε, ἐπίσης: «Ὅταν ἔγραφα προηγουμένως ὅτι τά ζῶα ἑνός ζωολογικοῦ κήπου θά μποροῦσαν νά δραπετεύσουν ἀπό τά κλουβιά τους κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, ἄν ἡ σταθερά τοῦ Ρlanck ἦταν μεγαλύτερη, κανείς δέν μπορεῖ νά ἀμφιβάλλη γι᾽ αὐτό, ἐπειδή τό προβλέπει ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη. Γιατί, ὅμως, οἱ ἄπιστοι ἀμφιβάλλουν ὅτι ὁ Χριστός ἐπισκέφθηκε τούς μαθητές Του κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, μετά τήν ἀνάστασί Τοῦ; Τό ἀναστημένο σῶμα τοῦ Χριστοῦ ὑπήκουε στούς νόμους τῆς φύσεως, ὅπως ὑπήκουε πρό τῆς σταυρώσεως και τῆς ἀναστάσεως; Ὄχι, βέβαια. Ἀλλά ὁ Χριστός τούς εἶπε: “ἴδετε τάς χεῖρας μου καί τούς πόδας μου ὅτι αὐτός ἐγώ εἰμι” “ψηλαφήσατέ με καί ἴδετε ὅτι ἔχω σάρκα καί ὀστᾶ” “ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε;” “καί λαβών ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγε”. Συνεπῶς ἦταν τό ἴδιο σῶμα. Μά τότε, πῶς εἰσῆλθε κεκλεισμένων τῶν θυρῶν; Ὕστερα ἀπό ὅσα περιέγραψα γιά τά καθαρῶς φυσικά φαινόμενα καί πῶς θά ἄλλαζαν, ἄν ἄλλαζε ἔστω καί μία φυσική σταθερά, δέν νομίζω ὅτι μποροῦμε νά καταφεύγουμε τόσο εὔκολα καί ἀπερίσκεπτα στήν κοινή λογική, γιά νά ἀπορρίψουμε τά περιγραφόμενα στήν Καινή Διαθήκη, ὡς… φυσικῶς ἀπαράδεκτα! Γιά νά παραδεχθοῦμε τά συμπεράσματα καί τίς προβλέψεις τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν, ἀπαιτεῖται τόση πίστη, ὅση καί γιά νά ἀποδεχθοῦμε τήν Καινή Διαθήκη. Ἴσως καί περισσότερη! Γιατί, λοιπόν, μᾶς ξενίζει τόσο πολύ ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν; Γιατί τήν βλέπουμε τόσο ἀπομακρυσμένη; Θά μποροῦσε νά εἶναι ἕνας ἄλλος φυσικός κόσμος μέ ἄλλες τιμές ὡρισμένων φυσικῶν σταθερῶν. Ὁ παρών φυσικός κόσμος θά ἦταν τότε μία προέκτασι ἐκείνου τοῦ ἄλλου κόσμου, ὁ ὁποῖος θά ἀποτελοῦσε συνέχεια τοῦ παρόντος».

Πηγή:

ΘΕΟΣ & ΕΠΙΣΤΗΜΗ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ / GOD & SCIENCE - ORTHODOXY


♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ 
Orthodox heart sites - Ορθόδοξα ιστολόγια
YouTube - Twitter - G+

Email: gkiouz.abel@gmail.com. - Feel free to email me...!
╰⊰¸¸.•¨* Orthodox Heart

Άβαταρ μέλους
Anastasios68
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 2438
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 26, 2012 10:31 am
Τοποθεσία: Πεύκη
Επικοινωνία:

Re: Δόγμα & Επιστήμη – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός

Δημοσίευσηαπό Anastasios68 » Τετ Απρ 25, 2018 5:01 pm

Εξαιρετικότατο κείμενο!


«ὃς δ' ἂν εἲπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, ῥακά, ἒνοχος ἒσται τῷ συνεδρίῳ»
Κατά Ματθαῖον, Κεφ. 5, 22

Άβαταρ μέλους
Anastasios68
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 2438
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 26, 2012 10:31 am
Τοποθεσία: Πεύκη
Επικοινωνία:

Re: Ορθοδοξία και Επιστήμη

Δημοσίευσηαπό Anastasios68 » Παρ Σεπ 07, 2018 12:45 pm

Εξαιρετική ομιλία του καθηγητή της Οξφόρδης, διδάκτορα μαθηματικών, John Lennox:



«ὃς δ' ἂν εἲπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, ῥακά, ἒνοχος ἒσται τῷ συνεδρίῳ»
Κατά Ματθαῖον, Κεφ. 5, 22

Άβαταρ μέλους
Anastasios68
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 2438
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 26, 2012 10:31 am
Τοποθεσία: Πεύκη
Επικοινωνία:

Re: Ορθοδοξία και Επιστήμη

Δημοσίευσηαπό Anastasios68 » Παρ Σεπ 07, 2018 12:50 pm

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βίντεο, δίνει απαντήσεις σε πολλές ερωτήσεις περί των θέσεων που βρίσκεται σήμερα η επιστημονική κοινότητα, αναφορικά προς τη δημιουργία του σύμπαντος και τον Θεό.
Παρουσιάζει ο (πιθανότατα Ελληνοαμερικάνος) Eric Metaxas, συγγραφέας και καθηγητής του Prager University των ΗΠΑ. Αξίζει να το δείτε!



«ὃς δ' ἂν εἲπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, ῥακά, ἒνοχος ἒσται τῷ συνεδρίῳ»
Κατά Ματθαῖον, Κεφ. 5, 22

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 5421
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Θεία παρέμβαση μέσα στο χειρουργείο

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Τρί Οκτ 23, 2018 9:30 am

Ομολογία από καθηγητή ιατρικής για θεία παρέμβαση μέσα στο χειρουργείο
22-10-2018

Εικόνα

γράφει ο Γιώργος Ρήγας

Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:

«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο. Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.

Από τη μακρά εμπειρία σας στο χειρουργικό τραπέζι, έχετε ζήσει περιπτώσεις θείας παρέμβασης;

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Μπορώ να σας πω την περίπτωση ενός αρρώστου 52 ετών από τη Σαμοθράκη, με 5 παιδιά, όπου είχε αποφραγμένη την αορτή του. Καθάρισα την αορτή και είδα ότι οι βλάβες αυτές προχωρούσαν και στις νεφρικές αρτηρίες. Αν μείνουν οι νεφροί μία ώρα χωρίς ροή αίματος και οξυγόνο, νεκρώνουν. Αυτό τότε δεν φαινόταν στις εξετάσεις και είχε ήδη περάσει μισή ώρα, ώσπου να καθαρίσω την αορτή και να την κλείσω. Συνειδητοποιώ πλέον ότι θα έχω έναν νεφροπαθή ασθενή, που θα πρέπει 2 και 3 φορές την εβδομάδα να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση. Με λούζει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας, τα νεότερα παιδιά βέβαια δεν συνειδητοποιούν τίποτα, και εκείνη την ώρα ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα». Όπως έχω ανοιχτή την αορτή και εκφύονται τα αγγεία, «τυφλά» βγάζω με τις λαβίδες ό,τι σκληρά αθηρώματα και σε λιγότερο από μισή ώρα κάνω την πιο «τρελή» επέμβαση που θα μπορούσα να κάνω. Πέντε παιδιά τον περίμεναν εκεί έξω κι εγώ έκανα κάτι ανορθόδοξο!

Όταν κάναμε την επομένη μια ενδοφλέβια αγγειογραφία, που μας φωτογραφίζει τις αρτηρίες, ομολογώ ότι ο ασθενής φαινόταν, όχι σαν να είναι χειρουργημένος, αλλά όπως τον γέννησε η μάνα του. Σαν να μην είχε αρρωστήσει ποτέ! Τότε στην επίσκεψή μου επάνω έκανα ομολογία στους νέους συναδέλφους μου: «Δεν χειρούργησα εγώ, παρακάλεσα και χειρούργησε κάποιος άλλος». Δεν το ξεχνώ ποτέ αυτό.

Μπορούμε να μιλήσουμε και για περιστατικά που έχουν επανέλθει;

Θυμάμαι το παράδειγμα ενός ασθενούς που παρουσίασε ανακοπή της καρδιάς και είχε διάρκεια ανάνηψης πλέον της μίας ώρας. Όταν επανήλθε, με σοβαρότητα και ικανοποίηση, σαν να συμμετείχε ενεργά στην όλη διαδικασία. «Γιατρέ, είχατε σοβαρό πρόβλημα μαζί μου. Αργήσατε και κουραστήκατε πολύ», μου είπε και με ευχαρίστησε. Οι άρρωστοι σε «αποχωρητικές» καταστάσεις, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες επανόδου τους στη ζωή, φαίνεται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Κάποιοι μαρτυρούν ότι βρέθηκαν σε κάποιον κόσμο φωτεινό και όμορφο. Είναι ικανοποιημένοι. Κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομέρειες από τις ιατρικές μας ενέργειες, ακόμη κι από συζητήσεις, κατά τον χρόνο της ανάνηψης.

Εσείς προσωπικά έχετε προσευχηθεί για ασθενείς σας;

Χειρούργησα μια γυναίκα 65 ετών στην καρωτίδα, σε μια, κατά τα άλλα, επέμβαση ρουτίνας. Η ασθενής όταν ξύπνησε από τη νάρκωση ήταν ημιπληγική από τη μία πλευρά, στο χέρι και στο πόδι, δεν επικοινωνούσε κι έλεγε πράγματα ασυνάρτητα. Στην αγγειογραφία και στο κρανίο όλα έδειχναν απολύτως φυσιολογικά. Μιλώ με τους συγγενείς κι ανοίγω για δεύτερη φορά, προκειμένου να ελέγξω. Ακολούθησε συμβούλιο καθηγητών, ειδικών, αλλά κανείς δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Αποφασίσαμε την παραμονή της ασθενούς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι την άλλη ημέρα το πρωί, σε βαθιά νάρκωση. Δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2006, παραμονή του Αγίου Νεκταρίου. Δεν μπορούσα να εκκλησιαστώ, γιατί είχα στις 7 το πρωί προγραμματισμένο χειρουργείο.

Γινόταν αγρυπνία στον Ι.Ν. του Αγίου Νεκταρίου στο Νέο Ηράκλειο. Στάθηκα για πολλή ώρα, παρακάλεσα τον άγιο και κοινώνησα. Την επομένη νωρίς το πρωί άνοιξα τον μικρό ναό που έχουμε φτιάξει για τον άγιο στο Αρεταίειο, άναψα ένα κεράκι, ζήτησα και πάλι τη βοήθειά του και πήγα και χειρούργησα. Η ασθενής ξύπνησε, είχε θαυμάσια επικοινωνία με το περιβάλλον, κινούσε ελεύθερα όλα τα άκρα, πήρε το πρόγευμά της κανονικά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, με φυσιολογική επικοινωνία μαζί μας.

Νιώθετε την παρουσία του αγίου στο Αρεταίειο;

Ο άγιος, αφότου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1908 στην Αίγινα, σπάνια την εγκατέλειπε. Απέκρυπτε, μάλιστα, το πρόβλημα της υγείας του, υποφέροντας σιωπηλά τους σωματικούς πόνους και το βαρύ μαρτύριο. Όταν, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, δέχθηκε την υπόδειξη του γιατρού για εισαγωγή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έκτοτε παραμένει μεγάλη η ευλογία του για το Αρεταίειο και το πανεπιστήμιό μας, αφού φιλοξένησε για νοσηλεία τον μεγάλο άγιο του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του ιατρού Καραπλή, οι γάζες που είχαν χρησιμοποιηθεί με την κοίμησή του ευωδίαζαν και γι’ αυτό δεν τις πέταξαν, αλλά τις τοποθέτησαν μέσα στη γη. Νοσηλεύτηκε στη γ’ θέση (απορίας), όπου στην παρακείμενη κλίνη νοσηλευόταν ύστερα από ατύχημα ένας παραπληγικός ασθενής. Από τότε κιόλας, αμέσως μετά την κοίμησή του, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του Αγίου Νεκταρίου στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα. Έκτοτε, στο δωμάτιο υπάρχει η εικόνα του, ένα καντήλι που καίει συνεχώς και από το 2000 είναι τόπος προσκυνήματος, χωρίς να νοσηλεύονται ασθενείς. Όνειρό μου ήταν ο χώρος αυτός να γίνει εκκλησία και μάλιστα είχα βρει και τα οικονομικά μέσα για να το υλοποιήσω… αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από αυτά.

Αμέσως μετά την κοίμησή του Αγίου Νεκταρίου, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα

Πολλοί επιστήμονες κοιτάζουν με δυσπιστία ό,τι δεν εξηγείται με όρους επιστημονικούς. Τι θα τους λέγατε;

Ο αληθινός επιστήμονας αναζητά την αλήθεια. Επειδή ο Θεός αλήθεια εστί, εξαρτάται από τον Θεό. Γίνεται έτσι λάτρης, μύστης, ακόλουθος, μαθητής του. Ο ίδιος, ομολογώ, δεκαετίες τώρα, δεν χειρουργώ χωρίς να έχει προηγηθεί προσευχή και, κατά κανόνα, καθαρίζω με το αντισηπτικό την περιοχή του δέρματος που θα χειρουργήσω, ξεκινώντας με το σημείο του Σταυρού για ευλογία.
Αν, μάλιστα, βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή. Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία του…

Με τις μαρτυρίες αυτές μπορώ να πω σε κάθε συνάδελφο: το απόλυτο είναι θεία κτίση. Το σχετικό με την πρόοδο της επιστήμης, την πείρα, την Τέχνη, την τόλμη και την αρετή χειρουργούμε. Δεν ανήκει, όμως, σε εμάς το 100%. Μπορεί να έχω εκτελέσει μία επέμβαση 200.000 φορές και ύστερα από τόση πείρα να παρουσιάσει κάποιος μια εμπλοκή, ένα κακό. Γι’ αυτό ο ίδιος προσωπικά έχω την προσευχή ως νοερό όπλο.

Η ασθένεια είναι κρίκος θρησκείας και επιστήμης. Αυτές οι δύο είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια.

Από τη μακρά εμπειρία σας, έχετε γνωρίσει ασθενείς που ξεπέρασαν το κλινικό πρόβλημα με όπλο την πίστη τους;

Ασθενείς με πίστη έχουν ιδιαίτερο χάρισμα, είναι γαλήνιοι, ήρεμοι, γεμάτοι ελπίδα και προσευχόμενοι συγκεντρώνουν περισσότερη δύναμη. Το θαύμα, άλλωστε, είναι προϊόν πίστεως, δώρο μέγιστο για όσους την κατέχουν, δύναμη ανεξάντλητη. Το θαύμα εμφανίζεται σιωπηλά, αθόρυβα, και, ξαναλέω, επιτυγχάνεται μέσω πίστεως, η οποία ούτε υποχρεωτική ούτε καταναγκαστική είναι, αλλά εδρεύει και πηγάζει από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Ποια εφόδια πρέπει να έχει ένας νέος γιατρός;

Το κάλλος της ιατρικής επιστήμης βρίσκεται στην εμπιστοσύνη, την οποία ο ίδιος ο Δημιουργός έχει εκδηλώσει για την ιπποκράτεια επιστήμη, για τον διάκονο του ανθρώπινου πόνου στην Παλαιά Διαθήκη: «Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος». Ο γιατρός είναι το πρώτο και το τελευταίο πρόσωπο που βλέπει κανείς όταν έρχεται και όταν εγκαταλείπει τα γήινα. Στην ενδιάμεση λοιπόν ζωή, η αποστολή του είναι να φροντίζει την καλή ποιότητα υγείας, διότι χαρά μεγαλύτερη δεν υπάρχει από το να είναι κανείς υγιής. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχής είναι ο ζητιάνος, όταν είναι υγιής, συγκριτικά με έναν άρρωστο βασιλιά. Γι’ αυτόν τον λόγο ο γιατρός πρέπει να είναι ένας οικουμενικός ευπατρίδης, όταν πλησιάζει τον άρρωστό του, στοργικός πατέρας, όπως ο Κύριος που μας δημιούργησε, με τριπλή προσωπικότητα: καλό επιστήμονα, ανθρωπιστή και με πίστη στον Χριστό. Αν έχει αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορεί να δει και τις περιπτώσεις που αναφέραμε με τη θεία παρέμβαση σε πολλές στιγμές της ζωής του.

Έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις…

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Τι φοβάστε από την κρίση στον τόπο;

Ένα έθνος και μία πατρίδα μπορεί να ελπίζουν, αν η νεολαία υπερέχει των γερόντων, αν οι γεννήσεις υπερέχουν των θανάτων. Τώρα εμείς έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις. Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί! Χίλια ελληνόπουλα κάθε πρωί σκοτώνονται. Αν κοιτάξεις το καρδιογράφημα ενός εμβρύου, θα δεις την καρδιά του να χτυπά από την 4η εβδομάδα. Μιλάμε για δολοφονίες σε άτομα που δεν μπορούν να αμυνθούν. Δείτε τα νούμερα: Πετάμε στους οχετούς 350.000 ζωές τον χρόνο, δηλαδή μια πόλη σαν την Πάτρα. Αντί να στηρίξουμε, λοιπόν, την οικογένεια και τα νέα ζευγάρια, που φοβούνται εξαιτίας της οικονομικής ανασφάλειας, δημιουργούμε αφύσικους στην οικογένεια θεσμούς.


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.


Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: 2 και 0 επισκέπτες