Νέοι και Εκκλησία

Η Ορθοδοξία απέναντι στις προκλήσεις της σημερινής εποχής.

Συντονιστές: Anastasios68, Νίκος, johnge

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 6261
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Re: Νέοι και Εκκλησία

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Παρ Ιουν 12, 2020 10:23 pm

Βάζεις πολλά θέματα συγχρόνως. Ας τα πάρουμε ένα ένα.

Πολλοί νέοι. λες, πηγαίνουν στους ναούς να πάρουν ευλογία για να τους ενισχύσει στις εξετάσεις. Αυτό είναι μάλλον θετικό, δε συμφωνείς; Διότι:

1) Πιστεύουν στο Θεό.
2) Πιστεύουν, ότι μπορεί να τους βοηθήσει να πάνε καλά στις εξετάσεις τους.
3) Πιστεύουν, ότι ο ναός είναι το μέρος που μπορούν να συναντήσουν το Χριστό για να ζητήσουν τη βοήθειά Του και δεν αρκεί μια προσευχή στο σπίτι.

Αρκεί αυτό για να θεωρήσουμε, ότι ζουν Ορθόδοξα; Τι σημαίνει για σένα ζω Ορθόδοξα;

Αυτό θέλει μάλλον μεγάλη συζήτηση.

Ας αρκεστούμε επομένως, ότι πολλοί νέοι πιστεύουν και ξέρουν που να βρουν το Χριστό, όταν θα νοιώσουν, ότι τον χρειάζονται στη ζωή τους.

Τώρα, τα περί παρακμής της κοινωνίας, επίσης θέλουν πολλή συζήτηση που δεν αφορά αυτό το θέμα.


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 6261
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Re: Νέοι και Εκκλησία

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Παρ Ιουν 12, 2020 10:47 pm

Οι νέοι και η Εκκλησία
Συνέντευξη, την οποία παραχώρησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος(+} στον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Αμαθούντος κ. Νικόλαο, για την "Παράκληση", αναφορικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι μας.

Εικόνα

Σεβασμιώτατε,
Ποια βλέπετε ως τα κυριότερα προ­βλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι μας σήμερα;


Θεωρώ ότι το κυριότερο άμεσο πρόβλημά τους είναι η εγκατάλειψή τους από εμάς τους μεγάλους. Σήμερα διαρκώς αυξάνεται ο αριθμός των παιδιών που χάνουν το χαμόγελο μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η τόσο απαραίτητη επικοινωνία με τους γονείς, που πρέπει να αρχίζει από τη βρεφική ηλικία είναι ανύπαρκτη. Οι γονείς δεν γνωρίζουν τι απασχολεί τα παιδιά τους, ούτε τους κινδύνους στους οποίους είναι εκτεθειμένα.

Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι η κακή παιδεία που τους προσφέρεται. Το παιδί μέσα στο σχολείο περνάει τα κρισιμότερα χρόνια του. Τα χρόνια κατά τα οποία διαμορφώνει την προσωπικότητά του. Ένα παιδί σε αυτή την ηλικία γίνεται αυτό που θα είναι αύριο. Το σχολείο δεν αγγίζει τον μαθητή σαν πρόσωπο. Εκπαιδεύει ίσως το μυαλό του, αλλά αφήνει ανέγγιχτη την ψυχή του. Στόχος της παιδείας σήμερα είναι να φορτώνει δεδομένα το μυαλό του παιδιού. Αλλά ένα παιδί δεν είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής αλλά ένα ζωντανό πρόσωπο, που χρειάζεται αλήθεια και αγάπη.

Η απουσία νοήματος στη ζωή είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο θέμα και πρόβλημα για πολλούς νέους ανθρώπους. Τους έχουμε μπερδέψει εμείς οι μεγάλοι. Κοιτάνε τη ζωή μας και δεν βλέπουν φως.

Οι εξαρτήσεις είναι επίσης μια μεγάλη μάστιγα, που θερίζει τα νέα παιδιά. Σε αυτές πολλές φορές αναζητούν το νόημα που δεν τους βοηθήσαμε να βρουν. Η ραγδαία εξάπλωσή τους σημαίνει ότι ζούμε σε μια εποχή παρακμής. Ρώτησα ένα νέο παιδί: «γιατί, παιδί μου, παίρνεις ναρκωτικά;» η απάντησή του ήταν: «πέστε μου εσείς, γιατί να μην πάρω!». Αν λοιπόν στα παιδιά μας τους προσφέρουμε μια παιδεία και μια αγωγή που δεν τα έμαθε γιατί να μην πάρουν, έχουμε πραγματικά χρεοκοπήσει.

Σήμερα οι νέοι άνθρωποι είναι η μεγάλη αγορά από την οποία όλοι «οι έμποροι» προσπαθούν να ψωνίσουν.

Η Εκκλησία τι μπορεί να απαντήσει και να προβάλει στις αναζητήσεις των νέων της εποχής μας και με ποιους τρόπους θα μπορούσε να τους προσεγγίσει και να επικοινωνήσει καλύτερα μαζί τους;

Η Εκκλησία από τη φύση της είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος των νέων, γιατί μπορεί με τον πιο ουσιαστικό τρόπο να πλη­ρώσει τις υπαρξιακές τους ανάγκες και να νοηματοδοτήσει τη ζωή τους.

Στην Εκκλησία ο νέος άνθρωπος δεν στοχάζεται για τον Θεό, δεν φιλοσοφεί αφηρημένα για την ύπαρξή Του, αλλά βιώνει εν σαρκί την παρουσία Του, γίνεται μέτοχος της Θείας ζωής Του. Στην Εκκλησία πάντοτε, αλλά και σήμερα, ο νέος άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να ψηλαφήσει τη δυνατότητα της θεώσεως στα πρόσωπα των παλαιοτέρων και των νεωτέρων ανθρώπων του Θεού. Γνω­ρίζω ότι η απλή συνάντηση και μόνον, ακόμη και επαναστατημένων νέων, με μορφές όπως ο π. Ιάκωβος, ο π. Παΐσιος, ο π. Πορφύριος, ήταν γι’ αυτούς το πέρας πάσης αντιλογίας.

Η Εκκλησία ταιριάζει στους νέους, είναι ο φυσικός τους χώρος, γιατί είναι ένας δυναμικός χώρος, ένας χώρος γεμάτος δύναμη και ζωή, ένας χώρος άθλησης. Το αγώνισμα μέγιστον. Η πραγμάτωση της ζωής, σαν αγάπη, ο αγιασμός του προσώπου, η θέωσή του, δηλαδή η πλήρης καταξίωση της ζωής του.

Όσον άφορα τους τρόπους και τους δρόμους προσέγγισης των νέων ανθρώπων το πρώτο που χρειάζεται είναι η υπομονή και η αγάπη. Η ποιμαντική διακονία των νέων στη Μητρόπολη σας, τη Μητρόπολη Λεμεσού, είναι μια ολοκληρωμένη απάντηση για το τι μπορεί να κάνει ένας Πατέρας πνευματικός, για να πλησιάσει και να διαλεχθεί με τους νέους ανθρώπους. Δεν είναι κυρίως τα μέσα αλλά ο τρόπος και ο τρόπος είναι η αγάπη.

Πόσο εύκολο είναι να πετύχουν οι γονείς στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους εν όψει της κρίσης θεσμών και αξιών και αλλοτρίωσης γενικά της κοινωνίας μας; Πώς μπορεί να βοηθήσει η Εκκλησία τους γονείς στο θέμα αυτό;

Η αίσθηση που έχω είναι ότι οι γονείς αργούν να ασχοληθούν με τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και όταν αρχίζουν τα προβλήματα είναι πλέον αργά. Η διαπαιδαγώγηση αρχίζει από τη βρεφική ηλικία και προϋποθέτει γονείς που είναι αληθινά κοντά στα παιδιά τους. Πολλοί γονείς, ενώ με μεγάλη επιμέλεια κάνουν τα εμβόλια στα παιδιά τους, παραλείπουν τα πνευματικά εμβόλια, τη μύηση των παιδιών τους στη ζωή της Εκκλησίας, στην προσευχή, την κοινωνία τους με τη χάρη του Θεού. Ένας γονιός που διαρκώς διαλέγεται με το παιδί του, μπορεί να κουβεντιάσει τα πάντα για όσα ζει το παιδί μέσα στον κόσμο. Τον πρώτο λόγο παίζει το παράδειγμα των γονέων. Η εφηβεία είναι μια δύσκολη ηλικία που δεν αντιμετωπίζεται με καταστολή και καταπίεση αλλά με υπεύθυνο διάλογο. Μπορούμε κάλλιστα να θέσουμε όρια στα παιδιά μας, αρκεί να τους εξηγούμε το κάθε τι. Μαζί με το προσωπικό παράδειγμα των γονέων η προσευχή στον Θεό για τα παιδιά τους είναι βασικό όπλο στον πνευματικό αγώνα. Όπως έλεγε ο π. Πορφύριος, όταν εμείς συμβουλεύουμε τα παιδιά μας, η φωνή μας φτάνει στα αυτιά τους. Όταν όμως τους μιλάει ο Θεός, ο λόγος Του φθάνει στην καρδιά τους. Εάν ένα παιδί έχει σωστά βιώματα από την παιδική ηλικία, τότε θα ξεπεράσει καλά τον κάβο της εφηβείας. Οι σχολές γονέων που λειτουργούν σε πολλές Μητροπόλεις είναι ένας τρόπος που η Εκκλησία μπορεί να βοηθήσει τους γονείς, αρκεί και οι γονείς να έχουν την ταπείνωση, για να μπορούν να δεχθούν συμβουλές. Η οργανωμένη ποιμαντική διακονία των νέων στην Ενορία είναι μια πολύ σημαντική βοήθεια για τους γονείς και είναι σημαντικό να συνεργάζονται με την ενορία τους προς αυτή την κατεύθυνση. Οι Κατασκηνώσεις με τη μοναδικότητα της εμπειρίας που προσφέρουν στα νέα παιδιά, είναι ένα ισχυρό ανάχωμα στη διαλυτική εποχή μας. Νομίζω τελικά ότι η συνεργασία της Οικογένειας με την Εκκλησία είναι μια πολύ μεγάλη ελπίδα.

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.

Άβαταρ μέλους
NikolaosArvanitidis
Δημοσιεύσεις: 504
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 19, 2019 10:21 pm

Re: Νέοι και Εκκλησία

Δημοσίευσηαπό NikolaosArvanitidis » Σάβ Ιουν 13, 2020 2:53 pm

Νίκος έγραψε:Βάζεις πολλά θέματα συγχρόνως. Ας τα πάρουμε ένα ένα.

Πολλοί νέοι. λες, πηγαίνουν στους ναούς να πάρουν ευλογία για να τους ενισχύσει στις εξετάσεις. Αυτό είναι μάλλον θετικό, δε συμφωνείς; Διότι:

1) Πιστεύουν στο Θεό.
2) Πιστεύουν, ότι μπορεί να τους βοηθήσει να πάνε καλά στις εξετάσεις τους.
3) Πιστεύουν, ότι ο ναός είναι το μέρος που μπορούν να συναντήσουν το Χριστό για να ζητήσουν τη βοήθειά Του και δεν αρκεί μια προσευχή στο σπίτι.

Αρκεί αυτό για να θεωρήσουμε, ότι ζουν Ορθόδοξα; Τι σημαίνει για σένα ζω Ορθόδοξα;

Αυτό θέλει μάλλον μεγάλη συζήτηση.

Ας αρκεστούμε επομένως, ότι πολλοί νέοι πιστεύουν και ξέρουν που να βρουν το Χριστό, όταν θα νοιώσουν, ότι τον χρειάζονται στη ζωή τους.

Τώρα, τα περί παρακμής της κοινωνίας, επίσης θέλουν πολλή συζήτηση που δεν αφορά αυτό το θέμα.

Δεν θεωρώ ότι οι περισσοτεροι από όσους πάνε εκκλησία λίγο πριν τις πανελλήνιες πιστεύουν στον Χριστό της Ορθοδοξίας.Πολλοί από αυτούς πιστεύουν γενικά και αόριστα σε έναν Θεό που είναι ένας και άλλος τον λέει Θεό, άλλος Αλλάχ, άλλος God,άλλος Βούδα κτλ δηλαδή έχουν έναν αχταρμα στο κεφάλι τους(εχω κάνει και παιδιά που πάνε στην εκκλησία πριν τις πανελλήνιες μεταξύ αυτών και με παιδιά που έχω συγγένεια μαζί τους και στο ερώτημα αν δεν βρίσκανε ορθόδοξη εκκλησία αν θα πήγαιναν π.χ σε καθολική εκκλησία πριν τις πανελλήνιες οι περισσότεροι είπαν ναι επειδή θεωρούν πως η ανώτερη δύναμη στην οποία πιστεύουν είναι παντού και δεν έχει σημασία το δόγμα κάτι που ξέρουμε πως δεν ισχύει όσοι έχουμε κάποιες βασικές θεολογικές γνώσεις).Συνεπώς δεν μιλάμε για πίστη στην Ορθοδοξία αλλά πίστη γενικά και αόριστα στην ιδέα ύπαρξης μιας ανώτερης δύναμης που ο καθένας "την λέει αλλιώς". Αυτό όμως είναι πανθρησκεία και όχι ορθοδοξία.Φυσικά οι ίδιοι νέοι έχουν φτιάξει μια θρησκεία που τους βόλευε στο μυαλό τους(π.χ δεν τους ενδιαφέρει η σεξουαλική εγκράτεια).



Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 6261
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Re: Νέοι και Εκκλησία

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Σάβ Ιουν 13, 2020 4:11 pm

Δεν μου τα λες καλά Νικόλαε. Αν πιστεύουν σε μια "ανώτερη δύναμη", τότε τι θέλουν στον Ορθόδοξο ναό; Αυθαίρετα συμπεράσματα βγάζεις πάλι, για να επιβεβαιώσεις τις θεωρίες σου.

Επίσης έχεις μια περίεργη εμμονή, να συνδέεις τον Ορθόδοξο τρόπο ζωής αποκλειστικά με τη σεξουαλική εγκράτεια.

Αν πραγματικά θέλεις να συζητήσουμε τι σημαίνει "Ορθόδοξος τρόπος ζωής" να ανοίξουμε ένα τέτοιο θέμα.


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.


Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: 1 και 0 επισκέπτες