Πως και πόση ώρα να Προσεύχομαι;

Θεολογικοί, φιλοσοφικοί και διάφοροι άλλοι προβληματισμοί, πάντοτε όμως με Ορθόδοξο υπόβαθρο.

Συντονιστές: Νίκος, Anastasios68, johnge

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 5406
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Πως και πόση ώρα να Προσεύχομαι;

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Τρί Μαρ 27, 2018 8:33 am

Πόση ώρα να Προσεύχομαι;
Newsroom 24-03-2018

Εικόνα

Ρώτησα κάποτε ένα νέο 16 ετών:
-Αγαπάς, παιδί μου, το Θεό;

-Τον αγαπώ πολύ, πάτερ μου, μου απάντησε αυθόρμητα.

-Προσεύχεσαι σ’ Αυτόν τακτικά;

-Όχι! μου είπε με ειλικρίνεια.

Ο νέος αυτός δεν μπορούσε να συλλάβει την αντίθεση που υπήρχε μεταξύ των δύο απαντήσεών του. Γιατί είναι αδύνατον να αγαπά κανείς πραγματικά το Θεό και να μην προσεύχεται.

Αν έχεις ένα φίλο εξαιρετικά αγαπητό, δεν προσπαθείς να βρεις τρόπους να επικοινωνείς συχνά μαζί του και να συζητάς διάφορα ζητήματα; Έτσι δεν είναι;

Παρακολούθησε, παιδί μου, αυτούς τους αριθμούς που θα σου πω. Είναι εξακριβωμένοι. Ένας άνθρωπος που πέθανε 70 ετών διέθεσε τα χρόνια της ζωής του ως εξής: 15 χρόνια εργάσθηκε, 20 κοιμήθηκε, 2 έτρωγε, 1 ντυνότανε, 9 μήνες πλυνότανε, 7 μήνες ξυριζότανε, 4 μήνες καθάριζε τη μύτη του, 2 μήνες τα δόντια του κλπ.

Παρατήρησες κάτι; Όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω αφορούν εξωτερικές ασχολίες. Φροντίδες και μέριμνες για το σώμα.

Όταν όμως, παιδί μου, παρουσιασθείς ενώπιον του Θεού πολύ διαφορετικός θα είναι ο λογαριασμός τον οποίο θα υποχρεωθείς να κάνεις. Θα σε ρωτήσει τότε ο δίκαιος Κριτής:

«Πόσα καλά έκανες; Πόσα κακά;»

«Πόσα καθήκοντα εκτέλεσες και πόσα όχι;»

«Πόσον καιρό προσευχόσουν;»

Μέσα σ’ ένα χρόνο η καρδιά σου χτύπησε 36.792.000 φορές. Απ’ το τεράστιο αυτό ποσό, πόσους παλμούς διέθεσες για το Θεό σου;

«Μα πόσο λοιπόν πρέπει να προσεύχομαι;»

Πρέπει να ξέρεις, παιδί μου, πως ο Θεός δεν υπολογίζει την προσευχή με τη χρονική της διάρκεια, αλλά με το ζήλο, με τη διάθεση, με την καρδιά. Μια μικρή, ζωντανή, ολόθερμη προσευχή αξίζει πολύ περισσότερο από μια άτονη, τυπική, ξερή, έστω και πολύωρη.

Εκείνο που προέχει είναι ο ζήλος και η θερμή διάθεση της καρδιάς. Κάνε την πρωινή και βραδινή σου προσευχή. Μην παραλείπεις όμως καθ’ όλη την ημέρα πολλές φορές να στρέφεις τη σκέψη και την καρδιά σου στο Θεό.

Θα ‘ναι, παιδί μου, ευλογημένη η μέρα σου, όταν τις πρώτες σου τις σκέψεις τις αφιερώνεις στο Θεό. Κι ο ύπνος σου θα είναι ήρεμος και γαλήνιος όταν, πριν παραδοθείς στα χέρια του, στρέψεις και πάλι σ’ Αυτόν τους λογισμούς σου.

Δε σου συνιστώ να προσεύχεσαι στο κρεβάτι! Αν όμως δεν πρόκειται καθόλου να προσευχηθείς αλλιώς, τότε μη σταματήσεις τη συνήθειά σου. Πιστεύω όμως ότι κι εσύ δε θα το βρίσκεις τόσο σωστό, να συνομιλείς με το Θεό και Κύριό σου, και να ‘σαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου! Αφήνω πως μπορείς να πάθεις, αυτό που πολλοί νέοι το παθαίνουν, να μην προλάβεις δηλαδή να τελειώσεις την προσευχή σου και… να σε πάρει ο ύπνος!

Σαν φρόνιμος λοιπόν νέος, κάνε την πρωινή σου προσευχή αφού ντυθείς και τη βραδινή σου πριν βγάλεις τα ρούχα σου. Κατόπιν δε, όταν θα πέσεις στο κρεβάτι, εξακολούθησε, αν θέλεις, τις ευσεβείς σου σκέψεις· θα κοιμηθείς έτσι πιο γαλήνια.

Ξέρεις εκείνο το σοφό γνωμικό που λέει «Τίποτε δεν μπορεί να επιτύχει, αν δεν το ευλογήσει ο Θεός»;

Εάν λοιπόν τις μέρες σου δεν τις αρχίζεις ζητώντας τη βοήθεια του Θεού, πώς περιμένεις την ευτυχία;

Κοίταξε γύρω σου, παιδί μου. Όλα τα πλάσματα με το δικό του το καθένα τρόπο, προσεύχονται κι υμνούν τον πάνσοφο Δημιουργό.

Τα φυτά ανοίγουν τ’ άνθη τους και στέλλουν το ζωογόνο άρωμά τους στο Θρόνο του Πλάστη.

Τα πουλιά με τις γλυκές μυριότονες φωνές τους, ποιον άλλον παρά τον Παντοδύναμο υμνούν;

Γι’ Αυτόν βομβίζει η μέλισσα.

Γι’ Αυτόν πετά χαρούμενη η πεταλούδα.

Αυτόν δοξάζουν με τη λάμψη τους οι αστραπές.

Αυτόν υμνολογούν και οι βροντές μ’ όλο το τρομερό τους μεγαλείο.

Ναι! ολόκληρη η φύση θερμά προσεύχεται σ’ Αυτόν, αν και δεν έχει τη συναίσθηση αυτού που κάνει. Κι εσύ, παιδί μου, άνθρωπος με θέληση ελεύθερη, θα αρνηθείς αυτό που πρόθυμα εκτελεί η άλογη φύση;

«Το πιο όμορφο πράγμα που μπορείς ν’ αντικρίσεις στον κόσμο είναι ο άνθρωπος που προσεύχεται».

Αυτή η πρόταση είναι πολύ σωστή. Εκείνος που προσεύχεται ζει σ’ έναν άλλο κόσμο. Άφθονη αναπνέει τη χάρη του Θεού και ξεδιψάει απ’ το γλυκύτατο νερό της θείας παρουσίας.

Σου είπα, παιδί μου, πιο πάνω, ότι η φύση ολόκληρη προσεύχεται. Θέλησα να σου κάνω ένα συμβολισμό, γιατί η προσευχή η αληθινή είναι προνόμιο του ανθρώπου. Μόνο αυτός μπορεί συνειδητά να ανυψώνει την ψυχή του στο Θεό, και να συνομιλεί μαζί Του.

Είναι αλήθεια τιμή μεγάλη για τον άνθρωπο η προσευχή· κι αυτή είναι ένα ακόμη στοιχείο που κάνει να ξεχωρίζει ο άνθρωπος απ’ τ’ άλλα τα δημιουργήματα.

Όταν προσεύχομαι, βρίσκεται σ’ έξαρση η ψυχή μου! Ουράνια αισθήματα με πλημμυρίζουν. Χαρά, ευγνωμοσύνη, αγάπη. Όλα τα νιώθω στον υπέρτατο βαθμό. Πώς λοιπόν να μη δοξολογήσω το Θεό μου για το υπέροχο αυτό δώρο Του;

Με τα φτερά της προσευχής, μπορούμε ν’ ανεβούμε σε ύψη δυσθεώρητα. Μπορούμε να πετάξουμε μέχρις αυτόν τον θρόνο του Θεού, μακριά από τον κόσμο με τις τόσες του μικρότητες.

Με τα φτερά της προσευχής φθάνουμε εκεί, όπου άπληστα χαιρόμαστε το ζωογόνο αέρα της θείας παρουσίας.

Η προσευχή είναι πηγή δυνάμεως για τον αγώνα το σκληρό που φέρνει εμπρός μας η κάθε μέρα.

Λες και αλλάζει ο εαυτός σου, όταν πετάς με τα φτερά της προσευχής.

Έλα λοιπόν, παιδί μου!

Σαν έρχονται οι θλίψεις και σε χτυπούν σα μανιασμένες θύελλες, πέσε στα γόνατα κι άνοιξε την καρδιά σου στον Πατέρα σου.

Μετά την προσευχή θα δεις πόσο θα είσαι αλλαγμένος! Γαλάζιο θα τον βλέπεις τώρα τον ουρανό κι η θάλασσα θα έχει γαληνέψει.

Ο κατοικών εν βοηθεία του Υψίστου,
εν σκέπη του Θεού του ουρανού αυλισθήσεται.
Ερεί τω Κυρίω· αντιλήπτωρ μου ει και καταφυγή μου, ο Θεός μου,
και ελπιώ επ᾿ αυτόν,
ότι αυτός ρύσεταί σε εκ παγίδος θηρευτών
και από λόγου ταραχώδους.
εν τοις μεταφρένοις αυτού επισκιάσει σοι,
και υπό τας πτέρυγας αυτού ελπιείς·
όπλω κυκλώσει σε η αλήθεια αυτού.
Ου φοβηθήση από φόβου νυκτερινού,
από βέλους πετομένου ημέρας,
από πράγματος εν σκότει διαπορευομένου,
από συμπτώματος και δαιμονίου μεσημβρινού.
Πεσείται εκ του κλίτους σου χιλιάς και μυριάς εκ δεξιών σου,
προς σε δε ουκ εγγιεί·
Πλην τοις οφθαλμοίς σου κατανοήσεις
και ανταπόδοσιν αμαρτωλών όψει.
Ότι συ, Κύριε, η ελπίς μου·
τον ῞Υψιστον έθου καταφυγήν σου.
Ου προσελεύσεται προς σε κακά,
και μάστιξ ουκ εγγιεί εν τω σκηνώματί σου.
Ότι τοις αγγέλοις αυτού εντελείται
περί σού του διαφυλάξαι σε εν πάσαις ταίς οδοίς σου.
[Από τον 90ο Ψαλμό]

Αυτές οι σκέψεις που γεμίζουν παρηγοριά την ψυχή σου γράφτηκαν απ’ τον μεγάλο εκείνο εστεμμένο Ψαλμωδό, κι είναι ένα άριστο βοήθημα γι’ αυτούς που θέλουν να βαδίζουν στη ζωή τους ίσια και τίμια.

Και εσύ, παιδί μου, είσαι ασφαλώς ένας από αυτούς. Γι’ αυτό έχεις μεγάλη ανἀγκη από τη χάρη του Θεού, που ένας μόνο τρόπος υπάρχει να την κερδίσεις. Η προσευχή.

Μη στερείς λοιπόν, παιδί μου, την ατίμητη ψυχή σου απ’ τη ζωογόνα αναπνοή της, αλλά προσεύχου, προσεύχου με ζήλο, ώστε να έλθει η μυριοπόθητη μέρα που θα στεφανωθείς με το στεφάνι της δόξης.

(Από το βιβλίο του Tihamer Toth «Αντίθετα στο ρεύμα» των εκδόσεων «Φώς»)

Πηγή: ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 5406
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Η απρόσεκτη και βιαστική Προσευχή

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Παρ Μάιος 25, 2018 8:48 am

Η απρόσεκτη και βιαστική Προσευχή – Η ψυχρότητα
Newsroom 24-05-2018

Εικόνα

"Η ΧΑΡΗ του Θεού να ‘ναι μαζί σου! “Η προσευχή μου”, γράφεις, “είναι κάπως ψυχρή και αδύναμη”. Η ψυχρότητα και η αδυναμία δεν βρίσκονται στον προσευχή, αλλά σ’ εκείνον που προσεύχεται . Προσπάθησε να προσεύχεσαι όπως πρέπει, και η προσευχή θα πάει καλά.

Όταν ένας μαθητής γράφει απρόσεκτα , ο δάσκαλος τον μαλώνει και τον απειλεί με τιμωρία. Τότε συγκεντρώνεται και αρχίζει να γράφει σωστά.
Μάλωσε, λοιπόν, τον εαυτό σου και απείλησέ τον με τη θεία τιμωρία, για να συγκεντρωθείς και ν’ αρχίσεις να προσεύχεσαι σωστά. Τις ανθρώπινες υποθέσεις μας τις χειριζόμαστε ευσυνείδητα και προσεκτικά, για να μη μας κατηγορήσουν οι άνθρωποι.

Τις υποθέσεις του Θεού, όμως, τις διεξάγουμε πρόχειρα, επειδή ο Κύριος σωπαίνει, μακροθυμεί και δίνει σ’ εμάς, τα παιδιά Του, που τόσο έχουμε ευεργετηθεί από την αγαθότητά Του, την ευκαιρία να Τον υπηρετήσουμε. Ω, πόσο πικρή θα είναι η ώρα της απολογίας μας στο φοβερό κριτήριό Του, όταν θ’ αναγκαστούμε να ομολογήσουμε την ενοχή μας για την αμέλειά μας!

Πού πήγε η προσευχή σου; Γινόταν καλά μέχρι τώρα. Την ευεργετική της ενέργεια την ένιωθες ήδη στην καρδιά σου. Θα σου πω, λοιπόν, πού πήγε. Αφού προσευχήθηκες μια-δυο φορές με προσοχή και θέρμη, έλαβες τόσο γρήγορη βοήθεια από τον άγιο Σέργιο. Νόμισες τότε ότι η προσευχή είχε εδραιωθεί κιόλας στην καρδιά σου και ότι θα προχωρούσε καλά μόνη της πια. Έτσι άρχισες να προσεύχεσαι απρόσεκτα και βιαστικά.

Σταμάτησες, επίσης, να φυλάγεσαι από τους λογισμούς. Ο νους σου παραδόθηκε στο ρεμβασμό και την περιπλάνηση. Αποτέλεσμα: Κάνεις προσευχή … χωρίς να προσεύχεσαι! Τώρα δεν έχεις παρά ν’ αρχίσεις πάλι τον αγώνα για την οικείωση της αληθινής προσευχής , ζητώντας γι’ αυτό και τη βοήθεια του Κυρίου.

Ποτέ μη θεωρείς ως εδραιωμένη και εξασφαλισμένη οποιαδήποτε πνευματική εργασία, ειδικά μάλιστα την προσευχή. Πάντοτε να προσεύχεσαι σαν να το κάνεις για πρώτη φορά. Βλέπεις, ό,τι γίνεται για πρώτη φορά , γίνεται με τον πιο θερμό ζήλο.

Φοβάμαι πως άρχισες να κάνεις τον καθημερινό σου προσευχητικό κανόνα βασικά και πρόχειρα , επιδιώκοντας τη συντομότερη δυνατή ολοκλήρωσή του. Αυτό να μην ξαναγίνει, γιατί θλίβει υπερβολικά τον Κύριο.

Είναι καλύτερο να λες ένα μέρος μόνο από τις καθορισμένες ευχές του κανόνα σου με φόβο Θεού και ευλάβεια , παρά να τις λες όλες όπως- όπως. Είναι καλύτερα ακόμα κι ένα μόνο “Κύριε ελέησον!” να λες μέσ’ από την καρδιά σου, πεσμένη στα γόνατα με συντριβή, παρά να προσεύχεσαι πολύ κι απρόσεκτα.

Να επιπλήξεις αυστηρά τον εαυτό σου γι’ αυτή σου την απροσεξία , που εξαιτίας της η προσευχή σου είναι άκαρπη. Όποιος προσεύχεται προσεκτικά και φιλόπονα, απολαμβάνει πάντα τους ευεργετικούς καρπούς της προσευχής. Ω, τί αγαθά στερούμαστε, όταν προσευχόμαστε απρόσεκτα!

Πώς συμβαίνει και πού οφείλεται η βιασύνη στην προσευχή; Δεν είναι ξεκάθαρο. Σε άλλα έργα ξοδεύουμε ώρες, και νομίζουμε πως ο χρόνος τρέχει. Στην προσευχή, απεναντίας νομίζουμε πως ο χρόνος στέκεται. Δεν έχουμε καλά καλά αρχίσει να προσευχόμαστε , και μας φαίνεται πως έχουν περάσει ώρες. Παρασυρόμαστε, λοιπόν, απ’ αυτήν την αυταπάτη και βιαζόμαστε να τελειώσουμε όσο μπορούμε πιο γρήγορα. Από τέτοια προσευχή , όμως, δεν υπάρχει ωφέλεια.

Τί πρέπει να γίνει τότε; Να τί κάνουν μερικοί: Ορίζουν ένα χρονικό διάστημα για προσευχή, λ.χ. ένα τέταρτο , μισή ώρα ή μια ώρα, φροντίζοντας ώστε, μόλις συμπληρωθεί ο προκαθορισμένος αυτός χρόνος να χτυπάει το ρολόι.

Όσο, λοιπόν, προσεύχονται, δεν νοιάζονται για τον αριθμό των ευχών που θα πουν, αλλά μόνο για την απερίσπαστη και εγκάρδια κοινωνία τους με τον Κύριο. Άλλοι, πάλι, κάνουν το εξής: Καθορίζουν ένα χρόνο προσευχής και υπολογίζουν πόσα κομποσχοίνια κάνουν στη διάρκεια αυτού του χρόνου, τραβώντας τους κόπους δίχως βιασύνη.

Έπειτα, την ώρα της προσευχής, κάνουν αργά και προσεκτικά ισάριθμα κομποσχοίνια. Υπάρχουν και άλλοι που τόσο έχουν εξοικειωθεί με την προσευχή, φλογισμένοι καθώς είναι από τον θείο έρωτα , ώστε, όταν προσεύχονται δε νιώθουν παρά τέρψη και χαρά. Γι’ αυτό σπάνια κάνουν μόνο τον καθορισμένο προσευχητικό τους κανόνα συνήθως τον διπλασιάζουν και τον τριπλασιάζουν.

Διάλεξε τη μέθοδο που σε ικανοποιεί περισσότερο και εφάρμοσέ την με προθυμία , ακρίβεια και συνέπεια. Δεν μπορείς να κάνεις πνευματική προκοπή δίχως συγκεκριμένο κανόνα προσευχής. Οι ζηλωτές της προσευχής βέβαια, δεν έχουν ανάγκη από κανόνες.

Σου έχω γράψει ήδη να μάθεις απέξω τις συνήθεις καθημερινές προσευχές και να τις λες χωρίς ν’ ανοίγεις κάθε φορά το Προσευχητάρι. Όταν προσεύχεσαι αγκάλιαζε κάθε λέξη όχι μόνο με τη σκέψη αλλά και με το συναίσθημα. Κι αν καμιά φορά από κάποια λέξη ψαλμού ή προσευχής ξεπηδήσουν αυθόρμητα δικές σου ικεσίες, μην τις καταπνίξεις.

Άφησέ τες να βγουν ελεύθερα. Μη νοιάζεσαι για το αν θα τις προλάβεις να ολοκληρώσεις τον κύκλο των καθορισμένων ψαλμών και προσευχών∙ φτάνει να έρθεις σε ουσιαστική κοινωνία με τον Κύριο. Τί θα βγει, αν πεις βιαστικά και απρόσεκτα όλες τις προσευχές; Στην ώρα που διαθέτεις, πες μια μόνο προσευχή ή έναν μόνο ψαλμό, αλλά με νήψη, προσοχή, ευλάβεια και κατάνυξη.

Κάποιος μου έλεγε, ότι συχνά, στον καθορισμένο χρόνο της προσευχής του δεν προλαβαίνει να πει παρά μόνο το «Πάτερ ημών», γιατί ο νους σου στέκεται με νήψη σε κάθε λέξη της Κυριακής Προσευχής. Κι ένας άλλος πάλι μου έλεγε , ότι κάποτε, στη διάρκεια της ορθρινής ακολουθίας, ο νους του αρπάχθηκε και η καρδιά του κατανύχθηκε τόσο από τα νοήματα του 50ου Ψαλμού , ώστε δεν μπόρεσε να πει τίποτ’ άλλο.

Μάθε να προσεύχεσαι κι εσύ έτσι , και, με τη χάρη του Θεού, σύντομα θα βιώσεις την εσωτερική προσευχή. Τότε πια δεν θα σου χρειάζονται κανόνες. Αγωνίσου, γιατί αλλιώς τίποτα δεν γίνεται. Αν αποτύχεις στον αγώνα της προσευχής, μην περιμένεις να πετύχεις σε κανένα άλλο πεδίο της πνευματικής ζωής. Η προσευχή είναι η πηγή και η ρίζα όλων των καλών.

Ο Κύριος να σ’ ευλογεί!

«Από το βιβλίο: «ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ – Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ – γράμματα σε μια ψυχή»

Πηγή: ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.

Άβαταρ μέλους
Σιτάρι
Δημοσιεύσεις: 333
Εγγραφή: Τετ Απρ 18, 2018 4:39 pm
Τοποθεσία: Ελένη

Re: Πως και πόση ώρα να Προσεύχομαι;

Δημοσίευσηαπό Σιτάρι » Σάβ Μάιος 26, 2018 1:11 am

Ένας άνθρωπος ζούσε μόνος στο αγρόκτημά του. Κάποια στιγμή αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνη μια απλή προσευχή. Το μεσημέρι, πριν το φαγητό. Και το βράδυ πριν κοιμηθή. Μια μέρα αποφάσισε να κρατά λογαριασμό των προσευχών του! Έτσι, για κάθε προσευχή που έκανε, έβαζε ένα καρύδι μέσα σε ένα γυάλινο βάζο.
Αυτό συνεχίσθηκε για χρόνια. Το σπίτι του γεωργού γέμισε ράφια με γυάλινα βάζα γεμάτα καρύδια. Και καθώς ο αριθμός τους όλο αύξανε, ο άνθρωπός μας αισθανόταν όλο και μεγαλύτερη ικανοποίηση.
Του φαινόταν, σαν να μεγάλωνε η περιουσία του!

Τότε είδε ένα όνειρο: Ο Χριστός στάθηκε μπροστά του και τον ρώτησε: «Τι σημαίνουν όλα αυτά τα γεμάτα βάζα;»
Ο γεωργός απάντησε: «Κύριε, κάθε καρύδι αντιπροσωπεύει μια προσευχή».
Και τότε ο Χριστός του είπε: «Πάρε ένα σφυρί και σπάσε όλα τα καρύδια, ένα προς ένα». Αμέσως εκείνος υπάκουσε.
Τι έκπληξη όμως! Όλα τα καρύδια ήταν κούφια! Από τόσα καρύδια έμεινε μόνο ένας μεγάλος σωρός από τσόφλια!
Τότε ο Χριστός του είπε: «Οι προσευχές σου ήταν το ίδιο κούφιες. Γιατί τις είχες καταντήσει μια τυπική παγερή συνήθεια. Τις έλεγες μόνο με το στόμα, χωρίς να τις αισθάνεσαι με τον νου και την καρδιά σου!».

Αλήθεια, πόσες φορές την παθαίνουμε σαν τον άνθρωπο της ιστορίας μας! Πόσες φορές, την ώρα της προσευχής – στο σπίτι ή ακόμη και στην Εκκλησία – το μυαλό μας «κάνει περίπατο» σε χίλια – δυο θέματα;
Μερικοί μάλιστα θεωρούν αρκετή προσευχή να ανάψουν ένα κερί, όταν τύχη να περάσουν από μια εκκλησία. Και μετά απορούμε, γιατί το Ευαγγέλιο δεν φέρνει στην ζωή μας την αλλαγή, που υποσχέθηκε ο Χριστός!
Ας ακούσωμε, τι λέει ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης (1886-1938), άνθρωπος αδιάλειπτης θερμής προσευχής: «Όποιος αγαπά τον Θεό, εκείνος μπορεί να σκέπτεται Αυτόν ημέρα και νύκτα. Γιατί το να αγαπάς τον Θεό, δεν παρεμποδίζει καμία εργασία».

https://www.vimaorthodoxias.gr/peri-zois/i-prosefchi-kai-ta-karydia/


Εικόνα

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 5406
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Πού οφείλεται η ψυχρότητα που νιώθω όταν προσεύχομαι;

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Παρ Αύγ 31, 2018 9:52 am

Πού οφείλεται η ψυχρότητα που νιώθω όταν προσεύχομαι;
30-08-2018

Εικόνα

Η ψυχρότητα στην προσευχή οφείλεται είτε σε ψυχική κόπωση είτε σε πνευματικό κορεσμό είτε σε σωματικές απολαύσεις και αναπαύσεις είτε σε πάθη, που κυριεύουν την ψυχή, προπαντός στην έπαρση. Όλα αυτά ειναι ενάντια στην πνευματική ζωή, μέσα στην οποία κεντρική θέση κατέχει η προσευχή. Έτσι, πρώτα και κύρια προκαλούν το στέρεμα της πηγής της προσευχής μέσα μας.

Αυτό, όμως, μπορεί να oφείλεται και σε απομάκρυνση της χάριτος, που συμβαίνει με θεία παραχώρηση. Και να γιατί: Όταν η ψυχή μας φλέγεται από τόν πόθο του Θεού και από την καρδιά μας ξεχύνεται ολόθερμη προσευχή, δεν έχουμε παρά ελεητική επίσκεψη της χάριτος. Εμείς όμως, οταν η ευλογημένη αυτή κατάσταση παρατείνεται για πολύ, νομίζουμε ότι κατορθώσαμε κάτι σπουδαίο με το δικό μας αγώνα και κυριευόμαστε από την κενοδοξία. Για λόγους παιδαγωγικούς, λοιπόν, απομακρύνεται η χάρη και μένει η ψυχή μας μόνη της, γυμνή και αδύναμη, ανίκανη να ζήσει πνευματικά, ψυχρή και απρόθυμη να προσευχηθεί…

Τί θα κάνουμε, λοιπόν, για να ξεφύγουμε απ’ αυτή την κατάσταση;
Πρώτα-πρώτα θα φροντίσουμε να εξουδετερώσουμε τις αιτίες της. Και ύστερα, παρ’ όλη την ψυχρότητα της ψυχής μας, θα κάνουμε με επιμονή και υπομονή τον καθημερινό προσευχητικό κανόνα μας, προσπαθώντας αφ’ ενός να συγκεντρώνουμε το νου μας στα λόγια των ευχών και αφετέρου να ξεσηκώνουμε μέσα στην καρδιά μας αισθήματα φιλόθεα. Με τον καιρό ο Θεός, βλέποντας την ταπείνωση και την καρτερία μας, θα μας ξαναστείλει τη χάρη Του, που θα διώξει το πνεύμα της ψυχρότητος, όπως ο άνεμος διώχνει την ομίχλη.

Πώς θ’ αποκτήσουμε θερμότητα στην Προσευxή;
Με αγώνα και υπομονή, μ’ αυτά τα δυό θα ζωντανέψει μέσα μας η φλογερή προσευχή. Απαιτούνται χρόνος και κόπος πολύς. Όμως, ας μη λιποψυχήσουμε, ας μην αποκάνουμε, ας μη βαρεθούμε. Η προσπάθειά μας, αν είναι συστηματική και επίμονη, θα στεφανωθεί οπωσδήποτε, αργά ή γρήγορα, με επιτυχία. Θα στεφανωθεί όχι χάρη σ’ εμάς, αλλά χάρη στο άπειρο έλεος του Θεού.
Είναι καλό να συνηθίσει η γλώσσα σας την ευχή του Ιησού, το “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”, ή οποιαδήποτε άλλη σύντομη προσευχή με το νου συγκεντρωμένο στην καρδιά. Αγωνιστείτε να προξενήσετε στην καρδιά σας, ας το πω έτσι, μια μικρή πληγή. Ο συστηματικός κόπος σας σύντομα θα δημιουργήσει την πληγή αυτή. Και τότε ο Κύριος θα σας επιβραβεύσει με τη δική Του χαρισματική προσευχή.

Η βιασύνη στην προσευχή
Σας ελέγχει η συνείδηση, επειδή κάνετε πολύ βιαστικά την προσευχή σας. Και είναι εύλογο. Γιατί υπακούτε στον εχθρό; Εκείνος είναι που σας παρακινεί: “Γρήγορα… πιο γρήγορα…”. Η βιαστική προσευχή δεν έχει πνευματικό καρπό. Βάλτε, λοιπόν, κανόνα στον εαυτό σας να μη βιάζεστε. Να προσεύχεστε έτσι, ώστε ούτε μια λέξη να μην προφέρουν τα χείλη σας, που να μην την κατανοεί ο νους σας και να μην τη βιώνει η καρδιά σας. Πρέπει να ριχθείτε σ’ αυτόν τον αγώνα με αποφασιστικότητα στρατιωτική. Και όταν ο εχθρός σας ψιθυρίζει, “Κάνε τούτο ή εκείνο”, εσείς να του αποκρίνεστε: “Ξέρω τί θα κάνω. Δεν σε χρειάζομαι. Φύγε από δω! “. Την ψυχή την τρέφει μόνο η προσευχή. Η δική σας προσευχή, όμως, είναι επιφανειακή, όχι ουσιαστική. Γι ‘ αυτό η ψυχή σας μένει ανικανοποίητη, πεινασμένη …

(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, Χειραγωγία στην πνευματική ζωή, Εκδ. ε΄, Ι. Μ. Παρακλήτου 2005 σ. 45-46, 49)

Πηγή: ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.

Άβαταρ μέλους
heavenandearth
Δημοσιεύσεις: 307
Εγγραφή: Τρί Ιαν 02, 2018 1:19 pm
Τοποθεσία: Νεκταρία, Αθήνα

Ερώτηση σχετικά με την προσευχή

Δημοσίευσηαπό heavenandearth » Τρί Οκτ 16, 2018 8:51 am

Προσπαθώ εδώ και καιρό να αποκτήσω τις σωστές συνήθεις στην προσευχή, να έχω πάντα το νου μου στον Θεό έτσι ώστε να έχω και σωστή συμπεριφορά κλπ.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτά διάβασα και για κάποιους τρόπους προσευχής της παπικής "εκκλησίας", που όμως μου άρεσαν.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν έχω καμία σχέση με αυτούς ούτε και προσπαθώ να σπείρω ζιζάνια. Θα σας πω τί μου άρεσε όμως.

Μου άρεσε το ροζάριο που το χρησιμοποιούν με διάφορούς τρόπους, λέγοντας συγκεκριμένες προσευχές που έχουμε κι εμείς και αναλογιζόμενοι τα πάθη και τη ζωή του Χριστού.

Έχουν τη lectio divina όπου αναλογίζονται πάνω σε εδάφια του Ευαγγελίου, και μάλιστα μας προσάπτουν ότι η Ορθοδοξία δεν ενθαρρύνει την φαντασία ανάμεσα στους πιστούς. (Εδώ βέβαια μπορεί ο πιστός να φανταστεί ό,τι θέλει... μπορεί να πλανηθεί πολύ).


Άλλες μορφές προσευχής: να φαντάζεσαι με όλες σου τις αισθήσεις κάποια σκηνή από τα Ευαγγέλια, πώς θα ήταν να είσαι εκεί, να βλέπεις, να ακούς, να αισθάνεσαι. Αυτό μου άρεσε, ομολογώ.


Να φαντάζεσαι ότι κάθεται απέναντί σου ο Ιησούς και να του μιλάς . Ως εδώ καλά θα μου πείτε, αλλά σου λένε να φαντάζεσαι και τις απαντήσεις Του. Διότι υποτίθεται ότι ήδη ξέρεις τον Λόγο Του και τί θέλει από σένα, άρα ήδη ξέρεις τί θα σου απαντούσε. Δεν είμαι σίγουρη για αυτό.


Επίσης κάνουν εξέταση της συνείδησης πριν πέσουν για ύπνο, με συγκεκριμένα βήματα για να δουν τί έκαναν όλη μέρα και πού παρέκκλιναν από τον Λόγο Του.

Επίσης εκτιμούν το δικό μας κομποσκοίνι και την ευχή, όπου τα προτείνουν. Γενικά υποτίθεται ότι ενθαρρύνουν κάθε είδους προσευχή ακόμη και δανεισμένη από μη παπικούς, εφ' όσον εν αντιβαίνει σε αυτά που πιστεύουν φυσικά.


Γενικά είναι πολύ οργανωμένοι σε αυτό το θέμα του να μάθουν στους δικούς τους τον τρόπο της προσευχής.

Κάτι αντίστοιχο δικό μας τί είναι, πέρα από τις συμβουλές του να είσαι παρόν και ειλικρινής όταν μιλάς με τον Κύριο; Θα ήθελα πολύ να μάθω. Έχω προσευχητάρια που έχουν συγκεκριμένη τάξη στη σειρά των ευχών, προσευχών, Ευαγγελίου κλπ. Αλλά κάτι σαν το ροζάριο που είναι μνημοτεχνικό σύστημα μου αρέσει γιατί δεν χρειάζεται να έχεις πάντα μαζί σου βιβλίο, και καμιά φορά θέλεις να πεις κάτι διαφορετικό από την Ευχή.

Τέλος πάντων η ερώτησή μου είναι: εμείς μπορούμε να ωφεληθούμε κάτι από αυτά ή πρέπει κρατηθούμε τελείως μακριά;


Ελπίζω να καταλαβαίνετε την ειλικρίνια των ερωτημάτων μου, και ότι δεν κρύβεται κάτι άλλο από πίσω. Έψαχνα γενικώς για την προσευχή, τους τρόπους που προσεύχονται οι άνθρωποι κλπ, και ομολογώ ότι η πειθαρχία με τη μορφή συγκεκριμένου τρόπου θα με βοηθούσε αυτή τη στιγμή.


Αγαπάτε αλλήλους.

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 5406
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Re: Ερώτηση σχετικά με την προσευχή

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Τρί Οκτ 16, 2018 11:00 am

Οι Πατέρες της Εκκλησίας είναι κατά της φαντασίας και υπέρ της νήψης. Μάλιστα συνιστούν ο προσευχόμενος να μην προσπαθεί ούτε καν να φανταστεί μια εικόνα του Χριστού, της Παναγίας ή ενός Αγίου, επειδή ο διάβολος μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή την κίνηση του νου και να τον παρασύρει μακριά από την προσευχή.

Ο Ορθόδοξος τρόπος της προσευχής βασίζεται στις τυπικές ακολουθίες που υπάρχουν στο "Προσευχητάριο" και στο κομποσκοίνι. Αυτό δε σημαίνει, ότι ο προσευχόμενος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει και τα δικά του λόγια, όποτε αισθανθεί την ανάγκη να το κάνει. Τα λόγια των ακολουθιών, όπως και η επανάληψη της ευχής με το κομποσκοίνι χρησιμοποιούνται για να ζεστάνουν την καρδιά, για να νοιώσει οικεία και να έρθει σε επαφή με το Πρόσωπο που απευθύνεται. Το σώμα συμμετέχει στην προσευχή με τη γονυκλισία και τις μετάνοιες, όμως η σωματική προσπάθεια δεν πρέπει να είναι υπερβολική και να εμποδίζει τη συγκέντρωση.

Προσοχή στις "τεχνικές" που θυμίζουν διαλογισμό και μη χριστιανικές μεθόδους.

Την καρδιακή προσευχή εμποδίζουν τα προβλήματα υγείας, το άγχος, οι διαφορές με άλλους ανθρώπους, το βαρύ στομάχι, η νύστα κλπ.

Καλό είναι να υπάρχει κάποιο πρόγραμμα για τις ώρες της προσευχής, χωρίς αυτό να είναι περιοριστικό ή καταναγκαστικό.

Δεν θέλω να αναφέρω πως νοιώθει ο προσευχόμενος, ότι η προσευχή του έχει αποτέλεσμα, επειδή τα σημάδια είναι υποκειμενικά και μπορεί να οδηγήσουν σε πλάνη.

Ο Πνευματικός είναι ο μόνος υπεύθυνος να δώσει οδηγίες για τον τρόπο της προσευχής και είναι καλά να γίνεται κατά καιρούς σχετική συζήτηση, για να επικαιροποιούνται οι οδηγίες.


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.

Άβαταρ μέλους
heavenandearth
Δημοσιεύσεις: 307
Εγγραφή: Τρί Ιαν 02, 2018 1:19 pm
Τοποθεσία: Νεκταρία, Αθήνα

Re: Πως και πόση ώρα να Προσεύχομαι;

Δημοσίευσηαπό heavenandearth » Τρί Οκτ 16, 2018 12:09 pm

Σε ευχαριστώ Νίκο, πολύ κατατοπιστική η απάντηση. Βλέπω ότι οι διαφορές με τους παπικούς είναι πολύ βαθύτερες από αυτά που συνήθως είναι γνωστά. Με βοήθησες πολύ.

Αν ξέρετε κάποιο κείμενο που να μιλά αναλυτικά και συγκεκριμένα για την προσευχή, θα το διάβαζα ευχαρίστως.

Για τον πνευματικό έχεις δίκιο, αλλά δεν έχω. Ακόμα δεν έχω ενσωματωθεί όπως πρέπει στο σώμα της Εκκλησίας. Ελπίζω μέσω της προσευχής να μου δοθεί η χάρη να βαδίσω προς τα κει που πρέπει.


Όσο για τα αποτελέσματα, καταλαβαίνω πως μπορεί να πλανηθεί κανείς, αλλά η προσευχή κάνει θαύματα, αυτό το έχω βιώσει. Κυρίως στο θέμα της προσωπικής μας εξέλιξης και της μάχης για καλυτέρευση του εαυτού μας. Φαντάζομαι και για όλα τα άλλα!

Πάω να διαβάσω για τη νήψη...


Αγαπάτε αλλήλους.

Άβαταρ μέλους
Νίκος
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 5406
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 11:05 am
Τοποθεσία: Κοζάνη

Re: Πως και πόση ώρα να Προσεύχομαι;

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Τρί Οκτ 16, 2018 12:21 pm

Υπάρχει ένα βιβλίο του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης για την προσευχή, αλλά δε θυμάμαι τον τίτλο του. Είναι μικρό και εξαιρετικό.

Το βρήκα:


Η Εν Χριστώ Ζωή μου. Προσευχή και Νήψη (Α)
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΡΟΝΣΤΑΝΔΗΣ
Εκδότης: ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΑΡΧΙΜ.
Εκδόσεις Σταμούλης
Χρονολογία Έκδοσης: 2003


Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ και ελέησόν με.

Άβαταρ μέλους
Σιτάρι
Δημοσιεύσεις: 333
Εγγραφή: Τετ Απρ 18, 2018 4:39 pm
Τοποθεσία: Ελένη

Re: Πως και πόση ώρα να Προσεύχομαι;

Δημοσίευσηαπό Σιτάρι » Τρί Οκτ 16, 2018 6:30 pm

Κάποιος Πνευματικός όπου πήγα και τον είδα μου είπε σχετικά, ότι εμείς οι άνθρωποι πρέπει να ζητάμε το έλεος κι όχι τόσο να δοξολογουμε, διότι έχει στρατιές αγγέλων για το λόγο αυτό
Δλ το Κύριε Ιησού Ελέησον με, να γίνεται τόσο όσο η δοξολογία δλ όχι με χαρά βέβαια αλλά με ελπίδα σεβας και φόβο Θεού και για να μη φτάσουμε στην απελπισία για τα λάθη μας, το έχουμε κατά νου. Η απελπισία δεν είναι του Θεού



Καθώς επίσης, έχω βάλει ένα πρόγραμμα στη προσευχή μου καθημερινό, με βοήθησε όταν έφυγε η αρχική θερμη, ωστε να το τηρησω, γιατί δεν ήθελα να κάνω αγγαρεία,το εξής

Ήταν κάποτε μια κοπέλα που πήγε σ' ένα πνευματικό

- Προσεύχεσε; Την ρώτησε

- Οι προσευχές λένε τα ίδια και τα ίδια απάντησε αυτή

- Ποιος είναι ο νέος που σε περιμένει έξω;

- Ο αραβωνιαστικος μου είπε αυτή

- Και πως τον φωνάζεις να σε ακουσει;;

- Με το όνομα του η με το αγάπη μου

- Συνέχεια τα ίδια δε λες;

- Ναι

- Είδες; Και τον αγαπάς και δε βαριέσαι, τα ίδια λες


Κάπως έτσι κάπου το διαβασα

Επειδή χρησιμοποιώ (κατόπιν συμβουλής πνευματικού μου)προσευχηταριο κι όχι δικά μου λόγια με βοηθησε.
Αν δε γίνεται πχ λέτε το μισό Απόδειπνο και το άλλο αργότερα η και καθόλου κάποιες φορές το υπολοιπο. Όσο μπορούμε


Αλλά αν θέλουμε με χαρά γίνεται
Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε, η προσευχή είναι χαρά

Όχι με υπερβολική πίεση γιατι το εκμεταλλεύεται το ταγκαλακι, και πχ από πολλές μετάνοιες υπό πίεση αδιαθετησουμε


Κι επίσης το Κύριε Ελέησον έχει τρομερή ισχύ


Εικόνα

Άβαταρ μέλους
heavenandearth
Δημοσιεύσεις: 307
Εγγραφή: Τρί Ιαν 02, 2018 1:19 pm
Τοποθεσία: Νεκταρία, Αθήνα

Re: Πως και πόση ώρα να Προσεύχομαι;

Δημοσίευσηαπό heavenandearth » Τετ Οκτ 17, 2018 7:48 am

Ευχαριστώ πολύ και τους δυο. Δεν ξέρω τί με έπιασε και διάβαζα όλα τα άσχετα αντί να ψάξω πιο πολύ τα ορθόδοξα.


Αγαπάτε αλλήλους.


Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: 1 και 0 επισκέπτες