Άγιοι 1 - eBook - Ορθόδοξα Κείμενα από τους Βίους των Κελτών Αγίων και Πάντων των Αγίων

Βίοι Αγίων, Θαύματα, Κείμενα, Λόγοι και Εικόνες

Συντονιστές: Νίκος, Anastasios68, johnge

Άβαταρ μέλους
Abel Gkiouzelis
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: Παρ Φεβ 12, 2016 11:46 pm
Τοποθεσία: Σταμάτα & Ωρωπός - Αττική
Επικοινωνία:

Άγιοι 1 - eBook - Ορθόδοξα Κείμενα από τους Βίους των Κελτών Αγίων και Πάντων των Αγίων

Δημοσίευσηαπό Abel Gkiouzelis » Πέμ Αύγ 08, 2019 2:22 am

Εικόνα

ΑΓΙΟΙ 1 - EBOOK - ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΙΟΥΣ ΤΩΝ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Άγιοι: Η Οικογένειά μας

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Κωστώφ:

Εἶναι πολύ ὡραῖο πρᾶγμα νά γνωρίζης τήν οἰκογένειά σου κι αὐτή νά σέ περιβάλλη μέ ἀγάπη καί νά σέ ἐνισχύη. Ἀπό τήν ἄλλη, εἶναι ὀδυνηρό νά εἶσαι ὀρφανός κι, ἀκόμη χειρότερο, τό νά βρίσκεσαι σέ ἀνάγκη, νά ἔχης συγγενεῖς, ἀλλά νά μήν τό γνωρίζης. Σέ ποιόν ν᾽ ἀπευθυνθῆς τότε; Οἱ Ψευδομάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ καί οἱ Προτεστάντες οἰκειοθελῶς ἀρνοῦνται τή βοήθεια τῶν μεγαλυτέρων ἀδελφῶν τους, τῶν Ἁγίων καί μάλιστα διατείνονται ὅτι αὐτό εἶναι καί ἡ θέλησι τοῦ Πατέρα τους, τοῦ Θεοῦ. Στίς ἑπόμενες σελίδες θά δοῦμε ἄν αὐτό εἶναι ἀλήθεια ἤ ἄν ὁ καλός μας Θεός χαίρεται μέ τήν τιμή τήν ὁποία ἐπιδεικνύουμε στούς προγενέστερους ἀδελφούς μας καί τήν προσφυγή μας σ᾽ αὐτούς.

Ὁ καλοπροαίρετος ἀναγνώστης θά διαπιστώση τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί θά χαρῆ πού θά ἀνταμώνη μέ τούς συγγενεῖς του καί θά ἀπολαμβάνη τά δῶρα τους. Ἡ ἔρευνά μας θά γίνη μέ τή συμβουλή τοῦ Ἁγ. Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου πού ἔλεγε: «Τίς διάφορες θεωρίες τῶν θεολόγων νά τίς περνᾶτε ἀπό τό πατερικό κόσκινο. Ἐμεῖς πρέπει νά τίς κοσκινίζουμε μέ βάσι τούς Πατέρες καί ὅ,τι εἶναι σκουπίδια ἤ πίτουρα νά τά πετᾶμε».

Στά λίγο προγενέστερα χρόνια θά θυμοῦνται οἱ παλαιότεροι τήν ἐκπομπή τοῦ Ραδιοφώνου Ἀναζητήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, μιά γλυκόπικρη ἐκπομπή πού ἔδινε καί ζητοῦσε πληροφορίες γιά ἀγνοουμένους τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς καί τοῦ Ἐμφυλίου Πολέμου.

Τό δικό μας ραδιόφωνο, ὁ Συναξαριστής, δίνει πάντα τίς ζητούμενες πληροφορίες γιά τούς Ἁγίους μας καί μᾶς προτρέπει νά προσφεύγουμε σ᾽ αὐτούς, ἀλλά καί νά τούς μιμούμασθε. Ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι τό βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, στήν Καινή Διαθήκη, εἶναι ἕνα ἀτελείωτο βιβλίο· σταματᾶ ἀπότομα. Αὐτό δέν εἶναι ἕνα μειονέκτημά του, ὅπως θά θεωροῦσε κάποιος, ἀλλά ἔχει τήν ἑξῆς σημασία: Ἀνά τούς αἰῶνες προστίθενται συνεχῶς καινούργια κεφάλαια: οἱ Πράξεις τῶν Ἁγίων, γιατί ὄχι καί οἱ δικές μας, μιᾶς καί: «τιμή Μάρτυρος (ἀλλά καί κάθε Ἁγίου), μίμησι Μάρτυρος», κατά τό Χρυσόστομο.

Καλωσορίσατε στήν οἰκογένειά σας!

Από το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ἁγιολογία, ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (2108220542, 6978461846), Σταμάτα 2013

<>

GPS για τον Παράδεισο
Αεροπορικό ταξίδι με Πιλότο τον Κύριο και πλήρωμα την Παναγία και τους Αγίους


Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ:

"Ὅπως μιά καλή νοικοκυρά παίρνει μιά συνταγή ἑνός γλυκοῦ γιά νά τό κάνη, κι ἀρχίζει καί βάζει ὅλα τά ὑλικά ὅπως λέει ἡ συνταγή, στό τέλος μπορεῖ νά δῆ ὅτι τό γλυκό της ἀπέτυχε, ὁπότε τό δίνει στό σκύλο της νά τό φάη... Λοιπόν, ἔτσι εἶναι καί ἡ ζωή μας. Διαβάζουμε τίς Ὁδηγίες γιά τή ζωή μας πού εἶναι τό Εὐαγγέλιο, ἀλλά τά κάνουμε... θάλασσα! Καί πάλι κάνουμε μιά προσπάθεια, καί πάλι, καί πάλι. Ἀλλά, ὅπως στό γλυκό πού τή μιά φταίει τό αὐγό πού ἔπεσε παραπάνω, τήν ἄλλη ἡ ζάχαρη πού ἔπεσε πιό λίγη, ἔτσι καί στή ζωή. Μιά φορά φταίει ἡ Φιλαυτία μας, μιά φορά φταίει ἡ Ὑποκρισία μας, μιά φορά φταίει τό ὅτι μιλήσαμε γιά τόν πλησίον μας σάν νά μήν ἦταν ἀδελφός μας... Κι ὅλα αὐτά μαζεύονται καί γίνονται σάν μιά πέτρα πού θά μᾶς ρίξη κάτω στή θάλασσα νά πνιγοῦμε καί τίποτε ἄλλο...

Χρειάζονται, λοιπόν, ὁδηγίες γιά τή ζωή μας. Καί, ὅπως συμβαίνει καί γιά τά ἐπίγεια ταξίδια, βοηθάει πολύ μιά σύγχρονη ἐφεύρεσι πού, φωνητικά καί ὀπτικά, ὑπαγορεύει τό ἀκολουθητέο δρομολόγιο: τό GPS (Global Position System) —τό Σύστημα Καθορισμοῦ Θέσεως στήν Ὑδρόγειο. Καί, βέβαια, στό πνευματικό ταξίδι πρός τόν Παράδεισο αὐτοί πού ὑποδεικνύουν διαδρομές, ἀλλά, ταυτόχρονα, καί βοηθοῦν εἶναι οἱ Ἅγιοι καί Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, πού βάδισαν πρίν ἀπό μᾶς τόν ἴδιο δρόμο καί ξέρουν τίς κακοτοπιές, ἀλλά καί τίς σωστικές ὀάσεις του. Ἄς πάρουμε, λοιπόν, τίς πνευματικές ὁδηγίες τους καί ἄς ξεκινήσουμε.

Καί, ὅπως καί στά ἀεροπορικά ταξίδια, ὁ πιλότος (ὁ Κύριός μας) καί τό πλήρωμα (ἡ Παναγία, οἱ Ἅγιοι καί οἱ Ἄγγελοι) μᾶς καλωσορίζουν καί μᾶς εὔχονται καλό ταξίδι".

Από το Βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, GPS ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, Δέν ὑπάρχει δευτέρα εὐκαιρία ἀλλά Δευτέρα Παρουσία, Περί Πνευματικοῦ Ἀγῶνος 2, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (2108220542 - 6978461846), ΑΘΗΝΑ 2011

<>

Ο Άγιος Μοχούντα (St Mochuda / St Carthach the Younger) του Lismore Ιρλανδίας (+639) ακολουθεί στην παιδική του ηλικία τον Επίσκοπο και τους Ιερείς στη Μονή του Tuaim

Μία ημέρα καθώς ο Άγιος Μοχούντα (Άγιος Καρθάχ) [St Mochuda / St Carthach] του Lismore της Ιρλανδίας (+639) πρόσεχε το κοπάδι του όπως συνήθως κοντά στο ποτάμι, άκουσε τον Επίσκοπο και τους Ιερείς του να περνάνε από εκεί, ψέλνοντας καθώς πορευόντουσαν. Το Πνεύμα του Θεού άγγιξε την καρδιά του παιδιού και αφήνοντας τα γουρούνια του ο Άγιος Μοχούντα (St Mochuda) ακολούθησε την πομπή μέχρι το Μοναστήρι που ονομαζόταν Tuaim (Druim Fertain) μέσα στο οποίο μπήκαν οι Ιερείς. Και καθώς ο Επίσκοπος και οι υπόλοιποι κάθισαν για να φάνε, ο Άγιος Μοχούντα (St Mochuda), άγνωστος σε αυτούς, κρύφτηκε στην σκιά της πόρτας του μοναστηριού.

Την ίδια στιγμή ο βασιλιάς, ονόματι Maoltuile, προβληματιζόταν για το παιδί, παρατηρώντας την απουσία του (από την κατοικία του στο Achaddi) εκείνο το απόγευμα και δεν ήξερε τον λόγο της απουσίας του. Έστειλε αμέσως αγγελιοφόρους για να ψάξουν τον νέο σε όλη τη χώρα και ένας από αυτούς τον βρήκε να κάθετε στην πόρτα του μοναστηριού. Ο αγγελιοφόρος πήρε τον Άγιο Μοχούντα (St Mochuda) μαζί του πίσω στον βασιλιά.

Ο βασιλιάς τον ρώτησε: “Παιδί μου, γιατί έφυγες με αυτόν τον τρόπο;”.

Ο Άγιος Μοχούντα (St Mochuda) απάντησε: “Κύριε, αυτός είναι ο λόγος που έφυγα μακριά. Με προσέλκυσαν οι άγιοι Ψαλμοί του Επισκόπου και των Ιερέων. Δεν έχω ακούσει ποτέ κάτι τόσο όμορφο σαν αυτό. Οι Ιερείς έψελναν σε όλη τη διαδρομή μπροστά μου. Έψελναν μέχρι που έφτασαν στο Μοναστήρι και συνέχισαν να ψέλνουν μέχρι να πάνε για ύπνο. Όμως ο Επίσκοπος έμεινε όλη τη νύχτα ξάγρυπνος και προσευχόμενος ενώ όλοι οι άλλοι είχαν κοιμηθεί. Και εύχομαι, βασιλιά μου, να μάθω απ᾽ έξω τους Ψαλμούς τους και τις τελετουργίες τους”.

Ακούγοντας το αυτό ο βασιλιάς αμέσως έστειλε ένα μήνυμα στον Επίσκοπο ζητώντας του να έρθει να τον δει.

<>

Άγιος Μαύρος ο Ρωμαίος, ιδρυτής και ηγούμενος Μονής στο Glanfeuil της Γαλλίας (+584)
15 Ιανουαρίου


Γεννημένος το 512 στη Ρώμη, ο Άγιος Μαύρος ανήκε σε πλούσια και επιφανή οικογένεια της Συγκλήτου. Σε ηλικία δώδεκα ετών τον εμπιστεύτηκαν στη φροντίδα του Αγίου Βενέδικτου, που οργάνωνε τότε την κοινοβιακή ζωή των μαθητών του στο Σουμπιάκο (τιμάται 14 Μαρτίου). Το αγόρι πρόκοψε γρήγορα σε όλες τις αρετές της μοναστικής ζωής, τόσο που ο Δάσκαλος μπορούσε να τον προτείνει ως παράδειγμα εγκράτειας, σιωπής και προσήλωσης στην προσευχή, και τον έκανε τον πιστό του συνεργάτη.

Μία μέρα, καθώς ο μακάριος Άγιος Βενέδικτος είχε στείλει έναν άλλο από τους νέους μαθητές του, τον Πλακίδα, να φέρει νερό από τη λίμνη, του αποκαλύφθηκε ότι το παιδί καθώς πήγαινε να πιάσει τον κουβά του που γλίστρησε, έπεσε κι αυτό μέσα και κινδύνευε να πνιγεί. Έστειλε και τον Άγιο Μαύρο που με την ευλογία του Πατρός, τρέχει ως τη λίμνη, φθάνει στο μέρος όπου το ρεύμα είχε παρασύρει τον Πλακίδα, τον πιάνει από τα μαλλιά και τον βγάζει στην όχθη. Γυρνώντας διαπίστωσε κατάπληκτος ότι είχε βαδίσει επί των υδάτων όπως σε στέρεη γη.

Όταν το είπε στον Άγιο Βενέδικτο, ο Άγιος απέδωσε αυτό το κατόρθωμα στην υπακοή του μαθητή του, αλλά ο Άγιος Μαύρος διαμαρτυρήθηκε, λέγοντας ότι αυτός δεν είχε καμία σχέση με αυτό που συντελέσθηκε ασυνείδητα και πως με τη Χάρη του Θεού ο έπαινος έπρεπε να αποδοθεί στην ευλογία του Πατρός. Ο νεαρός Πλακίδας παρενέβη σ’αυτήν την άγια φιλονικία λέγοντας: Τη στιγμή που βγήκα από το νερό, είδα πάνω από το κεφάλι μου το πανωφόρι του Αββά, και είχα την εντύπωση ότι αυτός με τραβούσε από το νερό.

Μετά από αυτά, ο Μαύρος ακολούθησε τον Άγιο Βενέδικτο στο όρος Κασσέν, συνεργάσθηκε στην ίδρυση του ενδόξου μοναστηριού του και ανέλαβε τη διοίκηση. Επικαλούμενος τη βοήθεια των προσευχών του Γέροντα, γιάτρευε τις αρρώστιες τόσο καλά που όλοι τον θεωρούσαν κληρονόμο των χαρισμάτων του Αγίου Βενεδίκτου και άξιο διάδοχό του.

Περί τα τέλη του 542 όμως, δύο απεσταλμένοι του επισκόπου Le Mans ήλθαν να ζητήσουν από τον μακάριο Γέροντα να στείλει μερικούς μοναχούς στη Γαλλία, για να ιδρύσουν μοναστήρι. Ο Άγιος Βενέδικτος φωτισμένος από θεία αποκάλυψη, συναίνεσε τότε να αποχωριστεί τον πιστό του μαθητή. Έδωσε στον Άγιο Μαύρο ένα αντίγραφο του Κανόνα του και τον έστειλε εφοδιασμένο με την ευλογία του, να διαδώσει στη Γαλλία την ουράνια βιοτή που είχε εγκαταστήσει στο κοινόβιό του.

Ο Άγιος Μαύρος και οι συνοδοί του, ύστερα από πολλές περιπέτειες έλαβαν, χάρη στην προστασία του βασιλιά της Αυστρασίας (του ανατολικού τμήματος της Γαλλίας), μία έκταση στο Glanfeuil, κοντά στον ποταμό Λίγηρα, όπου οικοδόμησαν ένα μοναστήρι (552) που απέβη γρήγορα κέντρο πλατιάς εξάπλωσης των πνευματικών τέκνων του Αγίου Βενεδίκτου σε όλη τη χώρα.

Σε διάρκεια τριάντα οκτώ ετών ηγουμενίας κοσμημένης με πλήθος θαυμάτων, ο Άγιος Μαύρος αποσύρθηκε μοναχικά για να ετοιμάσει την εκδημία του προς τον Κύριο. Εκοιμήθη εν ειρήνη, στις 15 Ιανουαρίου 584, τη στιγμή που η χολέρα κατέβαλε μεγάλο αριθμό των μαθητών του.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος πέμπτος, Ιανουάριος, 15. Εκδόσεις Ορμύλια.

<>

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)
ενώ ήταν εν ζωή με πλήρη επίγνωσή του εμφανιζόταν στα όνειρα ανθρώπων
και τους συμβούλευε

Ἄλλοτε ὁ π. Παΐσιος παρουσιαζόταν σέ ὄνειρο σέ κάποιους. Αὐτό δέν εἶναι τόσο θαυμαστό. Τό θαυμαστό εἶναι ὅτι εἶχε ἐπίγνωσι τῆς ἐμφανίσεως, καί ὅταν συναντοῦσε τά πρόσωπα, ὑπενθύμιζε τήν ἐμφάνισί του καί ρωτοῦσε ἄν ἔκαναν αὐτό τό ὁποῖο τούς εἶπε στό ὄνειρο.

Μαρτυρία π. Βασιλείου Βύρλιου, ἐφημερίου Ἱεροῦ Ναοῦ ἁγίου Λουκᾶ Σταυρουπόλεως, Θεσσαλονίκης:

“Ἕνα καλοκαίρι τῆς δεκαετίας τοῦ ᾽80 εἶχε καταβληθῆ ἄσχημα ἡ ὑγεία μου. Ὅλο τό μῆνα Ἰούλιο ἤμουν ἄρρωστος. Ὅταν μπῆκε ἡ νηστεία τῆς Παναγίας, μέσα στήν παραζάλη τῆς ἀυπνίας μοῦ ἦλθε λογισμός ὅτι πρόκειται νά πεθάνω. Τά χαράματα κοιμήθηκα γιά λίγο, καί βλέπω τό γέροντα Παΐσιο νά μοῦ λέη: ῾Βρέ κουτέ, δέν πεθαίνεις᾽. Στήν ἐρώτησι, πῶς θά ξεπεράσω τό πρόβλημά μου, ἀπαντᾶ: ῾Ἡ ταπείνωσι τό θεραπεύει᾽. Αἰσθάνθηκα μεγάλη ἐσωτερική ἀνεξήγητη χαρά καί ἔντονη ἐπιθυμία νά ἐπισκεφθῶ τό Γέροντα. Τήν ἴδια μέρα ξεκίνησα γιά τό Ἅγιο Ὄρος παίρνοντας γιά βοηθό ἕνα γνωστό μου, λόγῳ τῆς προηγουμένης ταλαιπωρίας μου. Στό Κουτλουμούσι, ρωτήσαμε κάποιο μοναχό, ἄν ὁ Γέροντας βρίσκεται στό Κελλί του. Μᾶς ἀπάντησαν: ῾Δέν προλάβατε, ἔχει λίγη ὥρα πού ἔφυγε᾽.

Λέω στό γνωστό μου νά πᾶμε γρήγορα. Φθάνοντας στό Κελλί τόν ἀκούσαμε: Ἔ! δάσκαλε (ἀκόμα δέν εἶχα χειροτονηθῆ). Ἔλα ἀπό δῶ, βρέ παιδί μου. Ἐσένα περίμενα. Πῶς θά ἔφευγα; Ποῦ σταματήσαμε τό πρωΐ τή συζήτησι;᾽.

—Στήν ταπείνωσι, Γέροντα”...

Από το Βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΑΓΙΟΛΟΓΙΑ, εκδ. Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, τηλ. 2108220542, Ἀθήνα 2012

<>

Άγιος Μάγκχολντ (St Maughold) ο Ιρλανδός, Επίσκοπος της Νήσου Man της Ιρλανδικής Θάλασσας (+488)
25 Απριλίου

Ο Άγιος Μάγκχολντ (St Maughold) ήταν Ιρλανδός πρίγκιπας και πρίν βαπτιστεί Χριστιανός από τον Άγιο Πατρίκιο (St Patrick) τον Φωτιστή της Ιρλανδίας ήταν καπετάνιος μιας ομάδας πειρατών.

Ο Maughold και οι πειρατές του προσπάθησαν να κάνουν στον Άγιο Πατρίκιο ένα πολύ ανόητο αστείο. Έβαλαν έναν ζωντανό άνθρωπο σε ένα σάβανο προσποιούμενος τον πεθαμένο. Στη συνέχεια κάλεσαν τον Άγιο Πατρίκιο να προσπαθήσει να αναστήσει τον υποτιθέμενο νεκρό. Ο Άγιος Πατρίκιος ήρθε, έβαλε το χέρι του στο σάβανο και έφυγε. Όταν ο Maughold και οι φίλοι του άνοιξαν το σάβανο, βρήκαν τον άνθρωπο πεθαμένο.

Ένας πειρατής από τους φίλους του Maughold, με το όνομα Connor, πήγε γρήγορα στον Άγιο Πατρίκιο και του ζήτησε συγγνώμη. Ο Άγιος Πατρίκιος τότε συγκέντρωσε τον Maughold και τους πειρατές του, τους δίδαξε τον Χριστό και τους βάφτισε όλους Χριστιανούς. Στη συνέχεια ευλόγησε τον άνθρωπο που είχε πεθάνει, ο οποίος αμέσως επέστρεψε στη ζωή και βαφτίστηκε επίσης. Ο Άγιος Πατρίκιος επέκρινε τότε τον Maughold λέγοντας ότι έπρεπε να βοηθά τους άνδρες του να έχουν καλές ζωές και του είπε ότι πρέπει να αντισταθμίσει τα άσχημα πράγματα που έχει κάνει στη ζωή του με αρετές.

Ο Maughold αποσύρθηκε από τον τόπο που έμενε για να αποφύγει τον κοσμικό πειρασμό. Ως κανόνα για τα προηγούμενα εγκλήματά του, ο Άγιος Πατρίκιος του είπε να μπει σε μία ψαρόβαρκα χωρίς κουπιά και να αφήσει το Θεό να οδηγήσει την βάρκα του.

Η βάρκα του παρασύρθηκε από τα κύμματα στη Νήσο Man η οποία βρίσκεται στη Θάλασσα της Ιρλανδίας, μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας, όπου εκεί ήταν ήδη εγκατεστημένοι οι ιεραπόστολοι μαθητές του Αγίου Πατρικίου, ο Άγιος Ρομούλος (St Romulus) και ο Άγιος Κόνινδρος (St Conindrus) [Romuil και Conindri].

Ο Maughold βγήκε στη βορειοανατολική ακτή του νησιού κοντά στο Ramsey, στο Maughold Head, και έμεινε σε μία σπηλιά στην πλευρά του βουνού.

Αργότερα επιλέχτηκε από τους Manx, τους κατοίκους της Νήσου Man, για να διαδεχθεί τον Romuil και τον Conindri ως Επίσκοπος.

Μνημονεύεται ως σήμερα στη Νήσο του Man για την καλοσύνη του και την παιδική απλότητά του προς τους ντόπιους Manx. Αρκετές τοποθεσίες στο Νησί μετά την κοίμησή του πήραν το όνομά του.

Ο Άγιος Μάγκχολντ (St Maughold), γνωστός επίσης ως Macaille, Maccaldus, Machalus, Machaoi, Machella, Maghor, Mawgan, Maccul, Macc Cuill, κοιμήθηκε το 488 και τιμάται ως πολιούχος της Νήσου Man. Η εορτή του είναι στις 25 Απριλίου.

<>

Ένα θαυμαστό όραμα πριν το τροχαίο ατύχημα του Μαρτυρικού Ιεραποστόλου του Κονγκό π. Κοσμά Γρηγοριάτη-Αγιορείτη (+1989)

Ἀναφέρει ὁ Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης:

«Τήν ἡμέρα τοῦ τροχαίου ἀτυχήματος, στό ὁποῖο ὁ π. Κοσμᾶς Γρηγοριάτης ἄφησε τήν τελευταία του πνοή, ἕνας γηγενής ἔμπορος ταξίδευε μέ τό αὐτοκίνητό του στόν ἴδιο δρόμο, ὅπου λίγες ὧρες ἀργότερα θά συνέβαινε ἡ θανατηφόρα σύγκρουσι. Στό σημεῖο ἀκριβῶς τοῦ ἀτυχήματος ὁ ἔμπορος εἶδε ξαφνικά μπροστά του, σάν σέ ὅράμα, ἕνα λευκό μέ γένια, πού φοροῦσε μαῦρο σουτάν (δηλαδη μακρύ φόρεμα), νά ἵπταται καί νά ἀνεβαίνη ψηλά στόν οὐρανό. Ἐκεῖ κοντά στό χωριό Σοφουμουάνγκο ἔμεναν φίλοι του, ἄνθρωποι τῆς ἴδιας φυλῆς, στήν καλύβα τῶν ὁποίων κατέφυγε ἔκπληκτος ἀπ᾽ τό ὅράμα πού εἶχε δεῖ πρίν ἀπό λίγο. Ἔντρομος τούς διηγήθηκε αὐτό πού εἶδε κι ἐκεῖνοι τόν συμβούλεψαν νά μή συνεχίση τό ταξίδι του, γιατί, κατά τήν γνώμη τους, ὁ Θεός μέ τήν ἐνέργειά του αὐτή ἤθελε νά τοῦ φράξη τό δρόμο καί νά τόν προστατεύση. Ἔτσι ὁ ἔμπορος ἀποφάσισε νά διανυκτερεύση στό χωριό καί νά συνεχίση τό ταξίδι του τήν ἑπομένη. Τό βράδυ, στίς ὀκτώ ἡ ὥρα, ἀκούσθηκε ἕνας φοβερός κρότος, πού ἔκανε τους λίγους ἀνθρώπους τοῦ χωριοῦ νά πεταχτοῦν τρομαγμένοι ἔξω ἀπ᾽ τίς καλύβες τους καί νά τρέξουν στό σημεῖο, νά δοῦν τί εἶχε συμβῆ. Ἀπ᾽ τά συντρίμμια τοῦ ἀυτοκινήτου ἀνασύρθηκε νεκρός ὁ παπα-Κοσμᾶς, πού μόλις τον εἶδε ὁ ἔμπορος, ἐμβρόντητος εἶπε στούς φίλους του ὅτι αὐτός ἦταν ὁ λευκός μέ τό μαῦρο σουτάν πού εἶχε δεῖ στό ὅραμά του».

<>

Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) η Αγγλίδα, ηγουμένη της Μονής του Heidenheim Γερμανίας (+779)
25 Φεβρουαρίου, 1 Μαρτίου και 21 Σεπτεμβρίου


Η Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) ήταν κόρη του Αγίου Ρίτσαρντ (St Ritchard) του Wessex της Αγγλίας και της Winna και αδελφή των Αγίων Winebald και Willibald.

Μεγάλωσε με την ηγουμένη Tetta του Wimborne της Αγγλίας και το 748 η ηγουμένη την έστειλε μαζί με τήν Αγία Λιόμπα (St Lioba) στη Γερμανία.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού το πλοίο τους βυθίστηκε στη θάλασσα και οι προσευχές της Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) έσωσαν τη ζωή όλων, και μέχρι σήμερα, θεωρείτε προστάτιδα των ναυτικών μαζί με τον Άγιο Νικόλαο Μυρών Λυκίας.

Πέρασε από το Antwerp στο δρόμο της για τη Γερμανία, και μέχρι σήμερα είναι η προστάτιδα της πόλης. Για την ακρίβεια, η εκκλησία στο Antwerp χρησιμοποιούταν για να γιορτάζουν τη μνήμη της τέσσερις φορές το χρόνο.

Σύντομα έγινε ηγουμένη του Heidenheim. Οι ωραίοι τρόποι της, η σιωπή της, η θέληση της για μάθηση και η ταπεινοφροσύνη της την έκαναν αγαπητή σε όλους.

Έναν καιρό ο Θεός την οδήγησε στο σπίτι ενός βαρόνου που ζούσε κοντά στο μοναστήρι της και του οποίου η κόρη ήταν ετοιμοθάνατη. Δεν θέλησε να πει ποια ήταν και να μπει στο σπίτι αλλά στάθηκε ντυμένη με τα φτωχικά της ρούχα στην πόρτα ανάμεσα στα άγρια τσοπανόσκυλα. Ο βαρόνος βλέποντας την εκεί, να κινδυνεύει να την κατασπαράξουν τα άγρια σκυλιά του, ρώτησε με απότομο τρόπο να μάθει ποια ήταν και τι ήθελε. Η Αγία είπε πως δεν χρειάζεται να φοβάται, γιατί Αυτός που την έφερε ασφαλή μέχρι εκεί θα την πήγαινε με ασφάλεια πίσω στο σπίτι. Του είπε επίσης πως ήρθε σαν γιατρός στο σπίτι του και θα θεράπευε την κόρη του εάν πίστευε στον μεγάλο Ιατρό, το Χριστό. Πρόσθεσε επίσης πως τα σκυλιά δεν θα την αγγίξουν.

Ο βαρόνος ξαφνιάστηκε όταν έμαθε το όνομα της και ρώτησε για ποιο λόγο μια τόσο ευγενείς γυναίκα και τόσο μεγάλη δούλη του Θεού στεκόταν έξω από την πόρτα του και την οδήγησε μέσα στο σπίτι με μεγάλο σεβασμό. Το κορίτσι ήταν ετοιμοθάνατο και η Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) πέρασε όλη τη νύχτα δίπλα της προσευχόμενη.

Το πρωί το κορίτσι θεραπεύτηκε χάρη στις προσευχές της Αγίας και η Αγία την πήγε στους γονείς της. Προσπάθησαν να της δώσουν δώρα όμως η Αγία δεν δεχόταν τίποτα και επέστρεψε περπατώντας στο μοναστήρι.

Η Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) κοιμήθηκε οσιακά στις 25 Φεβρουαρίου 779 και στις 21 Σεπτεμβρίου του 870, τα Ι. Λείψανά της μεταφέρθηκαν πανηγυρικά. Από το 893 και μέχρι σήμερα, τα άφθαρτα λείψανα της αναδύουν μια γλυκιά μυρωδιά μύρου, ειδικά στο σημείο όπου βρίσκεται η καρδιά.

<>

Σχετικά με τον Άγιο Φύλακα Άγγελό μας
Ο π. Ιωάννης Κρεστιάνκιν (+2006)
και ο Νικόλαος Σεργκέβιτς Λεονόφ, Ιστορικός Καθηγητής


Οι Φύλακες Άγγελοι όχι µόνο µας βάζουν καλούς λογισµούς για την αιώνια σωτηρία µας, αλλά πραγµατικά µας φυλάνε στις συνθήκες της ζωής.

Η λέξη «φύλακας» δεν είναι καθόλου αλληγορία, είναι η πολύτιµη εµπειρία πολλών γενεών χριστιανών.

Για παράδειγµα, η Εκκλησία δικαιολογηµένα µας προσκαλεί, στις ευχές της για τους ταξιδευτες, να ζητάµε από τον Κύριο την ιδιαίτερη προστασία τού Φύλακα Αγγέλου. Πράγµατι, πού αλλού, αν όχι σε ταξίδια που είναι γεµάτα απρόβλεπτους κινδύνους, µας είναι απαραίτητη η ιδιαίτερη προστασία τού Θεού;

Δεκατρία περίπου χρόνια πριν, εγώ κι ο ενορίτης µας Νικόλαος Σεργκέγεβιτς Λεόνοφ, καθηγητής ιστορικός, αντιστράτηγος των µυστικών υπηρεσιών και επί πολλά χρόνια συνεργάτης τής τηλεοπτικής εκποµπής «Ρωσικό σπίτι», ήµασταν στη Μονή των Σπηλαίων τού Πσκώφ.

Εκεί ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς γνωρίστηκε για πρώτη φορά µε τον π. Ιωάννη Κρεστιάνκιν, ο οποίος όχι απλά του προξένησε τροµερή εντύπωση αλλά και τον βοήθησε πάρα πολύ µε τις προσευχές του, όπως ο ίδιος ο Λεόνοφ διηγούνταν. Ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς εκείνα τα χρόνια µόλις έµπαινε στη ζωή της Εκκλησίας και του γεννιόνταν πολλά ερωτήµατα. Συγκεκριµένα, µου ζητούσε να του εξηγήσω τη διδασκαλία της Εκκλησίας για τον κόσµο των αγγέλων. Προσπάθησα πολύ, αλλά παρά την ευγένεια του αισθανόµουν ότι είχε απογοητευτεί από τις αδέξιες εξηγήσεις µου. Λυπόµουν, αλλά το µόνο που µου έµενε ήταν να βασιστω στη βοήθεια του Θεού.

Φύγαµε από τη Μονή των Σπηλαίων τού Πσκωφ για τη Μόσχα, ένα καλοκαιρινό πρωινό, νωρϊς, αφού µας αποχαιρέτησε ο πατήρ Ιωάννης. Ο δρόµος θα ήταν µακρύς και πριν την αναχώρηση ζήτησα από τους μηχανικούς τού γκαράζ τού µοναστηριού να κοιτάξουν το αυτοκίνητο και να βάλουν λάδι στη µηχανή.

Τρέχαµε γρήγορα στον άδειο δρόµο. Ενώ οδηγούσα, χωρίς να αποσπώµαι, άκουγα την αφήγηση του Νικολάου Σεργκέγεβιτς για µια από τις μακρινές αποστολές του. Μου είχε υποσχεθεί, καιρό πριν, ότι θα µου διηγόταν αυτή την ιστορία. Στη ζωή µου δεν είχα συναντήσει πιο ενδιαφεροντα αφηγητή από τον Νικόλαο Σεργκεγεβιτς. Τον άκουγες πάντα κρατώντας την αναπνοή σου. Έτσι έγινε κι εκείνη τη φορά.

Όµως ξαφνικά έπιασα τον εαυτό µου να έχει την παράξενη σκέψη ότι να, τώρα, αυτό το λεπτό, θα µας συµβεί κάτι.
Το αµάξι προχωρούσε φυσιολογικά. Τίποτα, ούτε τα όργανα, ούτε η οµαλή κίνηση του αυτοκινήτου, ούτε η µυρωδιά στην καµπίνα προκαλούσαν ανησυχία. Παρ' όλα αυτά εγώ αισθανόµουν όλο και χειρότερα.

«Νικόλαε Σεργκεγεβιτξ, µου φαίνεται ότι κάτι συµβαίνει µε τη µηχανή», είπα, αποφασίζοντας να διακόψω τον συνοδηγό µου.

Ο Λεόνοφ ήταν πολύ πεπεραµένος οδηγός µε πολυετή εµπειρία. Εκτίµησε προσεκτικά την κατάσταση και µε διαβεβαίωσε ότι όλα είναι εντάξει. Όµως η ανεξήγητη ανησυχία µου δεν πέρασε µ' αυτό, αλλά αντίθετα κάθε στιγµή αυξανόταν. «Μήπως να σταµατήσουµε;», είπα τελικά.

Ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς κοίταξε πάλι προσεκτικά τα όργανα. Άκουσε τη λειτουργία τού κινητήρα και κοιτώντας µε έκπληκτος, επανέλαβε ότι κατά την άποψή του δε χρειαζόταν ν' ανησυχούµε για τίποτα. Όµως όταν για τρίτη φορά επανέλαβα, απόλυτα ταραγµένος, ότι πρέπει οπωσδήποτε να σταµατήσουµε, ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς συµφώνησε.
Μόλις µειώσαµε ταχύτητα, κάτω από το καπό άρχισαν να βγαίνουν σύννεφα πυκνού µαύρου καπνού.

Βγήκαµε στην άκρη. Άνοιξα το καπό και από τη µηχανή πετάχτηκε φλόγα από λάδι. Ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς άρπαξε το σακκάκι του από το πίσω κάθισµα κι έσβησε µ' αυτό τη φωτιά. Όταν διαλύθηκε ο καπνός, καταλάβαµε ποιο ήταν το πρόβληµα. Οι µηχανικοί τού µοναστηριού έβαλαν λάδι στον κινητήρα, αλλά ξέχασαν να κλείσουν το καπάκι. Ήταν ακουµπισµένο δίπλα στην µπαταρία. Από το άνοιγµα σε όλο τον δρόµο το λάδι χυνόταν πάνω στην καυτή µηχανή, αλλά λόγω της µεγάλης ταχύτητας ο καπνός και η µυρωδιά έφευγαν κάτω από τις ρόδες του αµαξιού κι εµείς στην κλειστή καµπίνα δεν αισθανόµασταν τίποτα. Ένα-δύο χιλιόµετρα ακόµη και όλα θα µπορούσαν να έχουν τελειώσει µε τραγικό τρόπο.

Αφού τακτοποιήσαµε σχετικά το αµάξι, γυρίζαµε αργά στο µοναστήρι και ρώτησα τον Νικόλαο Σεργκέγεβιτς αν του χρειάζονται συµπληρωµατικές διευκρινίσεις όσον αφορά τους φύλακες αγγέλους και τη συµµετοχή τους στη µοίρα µας. Εκείνος απάντησε ότι του αρκούσαν για σήµερα και ότι αφοµοίωσε πλήρως το δογµατικό αυτό ζήτηµα.

Από το βιβλίο: π. Τύχων Σεβκούνωβ, Σχεδόν Άγιοι, εκδ. Εν πλώ

<>

Άγιοι Μάρτυρες Τότναν, Κόλμαν και Κίλιαν (St Totnan, St Colman & St Kilian) του Würzburg Γερμανίας (+689)

9 Ιουλίου


Αυτοί οι τρεις Ιρλανδοί απόστολοι και μάρτυρες είναι οι προστάτες άγιοι του Wurzburg της Γερμανίας. Μαρτύρησαν το έτος 689 στο Wurzburg. Η ημέρα μνήμης τους στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι στις 9 Ιουλίου.

Γύρω στο έτος 686, ο Kilian και οι σύντροφοι του ήρθαν από την Ιρλανδία στο Würzburg, για να κηρύξουν την Χριστιανική πίστη και να βαπτίσουν τον κόσμο. Αυτοί οι απόστολοι και περιπλανώμενοι κήρυκες είχαν πολύ καλή υποδοχή, ώσπου ήρθαν σε κόντρα με τον Δούκα Gozbert και την σύζυγο του Gailana λόγο της διδασκαλίας τους. Σαν αποτέλεσμα, τους σκότωσαν το έτος 689.

60 χρόνια μετά τον θάνατο τους τα λείψανα τους βρέθηκαν από τον πρώτο επίσκοπο του Würzburg τον Burkard. Τα λείψανα τους μαζεύτηκαν με σεβασμό και ανακηρύχθηκαν προστάτες άγιοι των Φράγκων κάτι που ισχύει μέχρι σήμερα. Σήμερα, τα λείψανα των αγίων βρίσκονται στην κρύπτη της εκκλησίας του Neumünster. Τα κεφάλια φυλάσσονται σε μία κρυστάλλινη λειψανοθήκη στο ιερό του Καθεδρικού. Κατά τη διάρκεια της "Προσκυνηματικής Εβδομάδας του Kilian", τα κεφάλια των μαρτύρων των Φράγκων βγαίνουν για να κάνουν λιτανεία μέσα στην πόλη.

Σχετικά με το μαρτύριο των αγίων

Οι τρεις άγιοι γονάτισαν. Ύψωσαν μαζί μία Αγία Γραφή πάνω από τα κεφάλια τους. Δεν τοποθέτησαν τίποτα άλλο ανάμεσα σε αυτούς και στους φονιάδες τους παρά μόνο τον Χριστό. Αυτή η Αγία Γραφή, η οποία έχει επάνω της το αίμα των τριών Μαρτύρων, υπάρχει μέχρι και σήμερα καθώς και τα άγια λείψανα τους.

Πηγή:

ΑΓΙΟΙ 1 - EBOOK - ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΙΟΥΣ ΤΩΝ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ


♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ 
Orthodox Web - Ορθόδοξα ιστολόγια
YouTube - Twitter -

Email: gkiouz.abel@gmail.com. - Feel free to email me...!
Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμεί η καρδιά σας...!

Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: 2 και 0 επισκέπτες