Βίοι Αγίων

Βίοι Αγίων, Θαύματα, Κείμενα, Λόγοι και Εικόνες

Συντονιστές: Anastasios68, Νίκος, johnge

Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:16 am

ΘΑΥΜΑ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΙΣ ΧΩΝΑΙΣ (ή Κολασσαϊς)

Εικόνα

Σέ κάποιο μέρος της Φρυγίας, ή γη άνέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του , Αρχαγγέλου Μιχαήλ, πού γιάτρευε κάθε' αρρώστια των άσθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε ή κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα. Μετά 90 χρόνια, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ' ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια. Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα. Αλλ' ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ' αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι. Όμως το πείσμα και ό θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. 'Αλλά και πάλι θαύμα! Ό ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς. Όμως ό Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος. Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι' αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.


Άπολυτίκιον. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ως νεφέλη ώράθης έπισκιάζουσα, Μιχαήλ Ταξίαρχο τω σω άγίω ναώ, ύετίζων δαψιλώς ύδωρ άθάνατον όθεν ως άλλη κιβωτόν, διεφύλαξας αυτόν, και ρείθρων των ποταμίων, τον ρουν ήκόντιαας πόρρω, προς εύφροσύνην των ψυχών ημών.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:17 am

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΥΔΟΞΙΟΣ, ΡΩΜΥΛΟΣ, ΖΗΝΩΝ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ 11.000 Μάρτυρες και 1104 Στρατιώτες Μάρτυρες

Απ' αυτούς ό μεν Ρωμύλος ήταν πραιπόσιτος στο αξίωμα στα χρόνια του σκληρού διώκτη των Χριστιανών Τραϊανού (97-117). Στην αρχή και ό Ρωμύλος ήταν διώκτης των Χριστιανών και ό Τραϊανός τον έστειλε στη Γαλλία για να εξαναγκάσει τους εκεί χριστιανούς στρατιώτες να προσκυνήσουν τα είδωλα. Δεν το κατάφερε όμως και εξόρισε 11.000 απ' αυτούς στην Αρμενία, όπου όλοι θανατώθηκαν στη Μελιτινή. Ό Ρωμύλος όμως μεταμελήθηκε και έλεγξε με θάρρος την σκληρότητα του Τραϊανού. Τότε υπέστη φρικτά βασανιστήρια και στο τέλος τον αποκεφάλισαν. Ό δε Εύδόξιος, κόμης στο αξίωμα και χριστιανός στον επί Διοκλητιανού διωγμό, συνελήφθη από τον άρχοντα Μελιτινής και αφού σκληρά βασανίστηκε, τελικά αποκεφαλίστηκε μαζί με τον Μακάριο, τον Ζήνωνα και 1104 (κατ' άλλους 1134) στρατιώτες.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:17 am

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΖΩΝ

Εικόνα

Έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ. Πατρίδα του ήταν ή Λυκαονία και σαν εθνικός ονομαζόταν Ταράσιος. Όταν βαπτίσθηκε χριστιανός, ονομάσθηκε Σώζων. Βοσκός στο επάγγελμα, προσπαθούσε να μιμείται την ήμερότητα των προβάτων, πού θαύμαζε πολύ. Πολλές φορές τον ενοχλούσαν και τον αδικούσαν οι άλλοι βοσκοί, αλλά αυτός πάντοτε στάθηκε πράος απέναντι τους. Μου είναι ντροπή, έλεγε, να γίνω κατώτερος από τα πρόβατα πού βόσκουν. Μελετούσε με επιμέλεια την 'Αγία Γραφή, και όταν στην εξοχή συναντούσε ειδωλολάτρη, προσπαθούσε να τον κατηχήσει στο Χριστό. Κάποτε ό Σώζων πήγε στην Πομπηϊούπολη της Κιλικίας, όπου υπήρχε ένα χρυσό ειδωλολατρικό άγαλμα. Μόλις το είδε, ή ψυχή του πράου Σώζοντα παροργίστηκε. Τότε, με θάρρος πολύ έσπασε το δεξί χέρι του χρυσού αγάλματος, το πούλησε και τα έσοδα διαμοίρασε στους φτωχούς. Ό έπαρχος Μαξιμιανός αναστατώθηκε και φυλάκισε πολλούς ανεύθυνους. Όταν το έμαθε αυτό ό Σώζων, παρουσιάστηκε στον έπαρχο και στις απειλές του με ήρεμο ύφος απάντησε ότι μέσα στο ναό το άγαλμα ήταν άχρηστο, ενώ έτσι ωφέλησε και κάποιους φτωχούς. 'Αμέσως τότε, άφοϋ τον βασάνισαν φρικτά, τον έριξαν στη φωτιά, όπου ό πράος και ζηλωτής βοσκός απήλθε προς τον Κύριο, ό Όποιος να τί λέει για τους πράους: "Μακάριοι οι πραείς, ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γήν"1. Μακάριοι, δηλαδή, οι πράοι, πού συγκρατούν το θυμό τους και δεν παραφέρονται ποτέ, διότι αυτοί θα πάρουν σαν κληρονομιά από το Θεό τη γη της επαγγελίας, πού τα αγαθά της θα απολαύσουν από την παρούσα ζωή.
1. Εύαγγέλιον Ματθαίου, ε' 5.


Άπολυτίκιον. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Δι' όμφής ουρανίου πιστωθείς προς τα κρείττονα, τους της ευσέβειας αγώνας, άπτοήτως διέδραμες· και ώφθης του Σωτήρος κοινωνός, άθλήσας Μάρτυς Σώζων άνδρικώς· δια τούτο διασώζεις εκ πειρασμών, τους πίστει προσιόντας σοι. Δόξα τω παρασχόντι σοι ίσχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ένεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:17 am

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΨΥΧΙΟΣ

Ανήκει στις ευσεβείς δόξες της Καισαρείας στην Καππαδοκία. Ό πατέρας του Διονύσιος, πέθανε αλλ' αυτός δεν απέμεινε ορφανός. Κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη, βαπτίστηκε και έγινε υπήκοος και μακαριστός γιος του ουράνιου Πατέρα. Όλα του τα υπάρχοντα, τα μοίρασε στους φτωχούς. Αυτός ζούσε με μεγάλη απλότητα και αφιερώθηκε στην υπηρεσία της σωτηρίας των ψυχών. Γι' αυτό λοιπόν, όταν αυτοκράτορας ήταν ό Ανδριάνας (117 μ.Χ.), καταδιώχτηκε και καταδικάστηκε. Στην αρχή του ξέσκισαν τα πλευρά και έτσι αιμόφυρτο τον έριξαν στη φυλακή. Τελικά, άφοϋ δεν μπόρεσαν να τον άλλαξοπιστήσουν τον αποκεφάλισαν.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:23 am

Η ΟΣΙΑ ΚΑΣΙΑΝΗ

Εικόνα

Είναι ή γνωστή Κασσιανή ποιήτρια, πού έζησε στα χρόνια του βασιλιά Θεοφίλου (829-842). Τη μνήμη της δεν αναφέρει κανένας Συναξαριστής. Και όμως οι Κάσιοι, από τη συγγένεια του ονόματος της με το νησί τους, καθιέρωσαν τη μνήμη αυτής την 7η Σεπτεμβρίου και ό Γεώργιος Σασσός ό Κάσιος φιλοπόνησε και ειδική Ακολουθία, πού δημοσιεύθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1889 στο τυπογραφείο της "Μεταρρυθμίσεως". Το παράδοξο όμως είναι, ότι ή Ακολουθία αυτή αφιερώθηκε στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο, πού ό ίδιος στην συνέχεια την έδωσε για εκτύπωση στον Μητροπολίτη Θηβαΐδας Γερμανό (την 1η Σεπτεμβρίου 1889) και έτσι, επισημοποιήθηκε κατά κάποιο τρόπο ή αγιοποίηση της Κασσιανής από την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, όπως το ποθούσαν oi κάτοικοι της Κάσου.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:25 am

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

Εικόνα

''Αποκάλυψαν προς Κύριον την όδόν σου και έλπισον έπ' αυτόν, και αυτός ποιήσει"1.
Φανέρωσε στον Κύριο με εμπιστοσύνη το δρόμο και τις επιδιώξεις και τις ανάγκες της ζωής σου και έλπισε σ' Αυτόν και Αυτός θα κάνει εκείνα πού ζητάς και χρειάζεσαι. Μ' αυτή την εμπιστοσύνη και ελπίδα, ό Ιωακείμ και ή Άννα Ικέτευαν προσευχόμενοι το Θεό να τους χαρίσει παιδί, να το έχουν γλυκεία παρηγοριά στα γεράματα τους. Και την έλπίδα τους ό Θεός έκανε πραγματικότητα. Τους χάρισε την Παρθένο Μαριάμ, πού ήταν ορισμένη να γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου και να λάμψει σαν ή πιο ευλογημένη μεταξύ των γυναικών. Ήταν εκείνη, από την οποία έμελλε να προέλθει Αυτός πού θα συνέτριβε την κεφαλή του νοητού όφεως. Στην Παλαιά Διαθήκη δόθηκαν πολλές προτυπώσεις της Ύπεραγίας Θεοτόκου. Μία είναι και ή βάτος στο Σινά, την οποία ενώ είχαν περιζώσει φλόγες φωτιάς, αυτή δεν καιγόταν. Ήταν απεικόνιση της Παρθένου, πού θα γεννούσε το Σωτήρα Χριστό και συγχρόνως θα διατηρούσε την παρθενία της. Έτσι, ή Άννα και ό Ιωακείμ, πού ήταν από το γένος του Δαβίδ, με την κραταιά ελπίδα πού είχαν στο Θεό απέκτησαν απ' Αυτόν το επιθυμητό δώρο, πού θα συντροφεύει τον κόσμο μέχρι συντέλειας αιώνων.
1. Ψαλμός λστ' στ. 5


Άπολυτίκιον. Ήχος δ'.
Ή γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη* εκ σου γαρ άνέτειλεν ό Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ό Θεός ημών και λύσας την κατάραν, έδωκε την εύλογίαν και καταργήσας τον θάνατον, έδωρήσατο ήμίν, ζωήν την αίώνιον.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:26 am

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ επίσκοπος Άχταλείας της Ιβηρίας

Γεννήθηκε από γονείς ευσεβείς και ενάρετους, το έτος 1738, στο χωριό Λοτσίων περιφέρειας Δεραίνης της επαρχίας Χαλδείας του Πόντου. Ό πατέρας του ήταν Ιερέας και ονομαζόταν Γεώργιος Σερταρίδης, ή δε μητέρα του Βαρβάρα. Είχε τέσσερις αδελφές και έναν αδελφό, τον Δημήτριο, πού ήταν και αυτός Ιερέας. Το πρώτο όνομα του Σωφρονίου ήταν Συμεών. 'Από νεαρή ηλικία, έτρεφε μεγάλη αγάπη στα θεία και Ιδιαίτερα στη μοναχική ζωή. Νέος ακόμα, πήγε στη Μονή 'Αγίου Γεωργίου Χουτουρά σαν δόκιμος. Μετά τρεις μήνες πήγε στη Μονή Σουμελά και μετά τρία χρόνια στη Μονή Βαζελώνος. Και στις τρεις Μονές, διδάχτηκε τα Ιερά γράμματα και σε μεγάλο βαθμό τη μοναχική ζωή. Τότε έκάρη μοναχός με το όνομα Σωφρόνιος και κατόπιν χειροτονήθηκε Ιερέας. Μετά επτά χρόνια, ό ηγούμενος της Μονής Ιγνάτιος, το έτος 1776, τον έστειλε στο μεταλλείο της Άχταλείας στην Ιβηρία, όπου 500 περίπου μεταλλουργοί είχαν εγκατασταθεί εκεί και αποτέλεσαν ένα χωριό με την ονομασία Δάλ-βέρ, πού σημαίνει πολύτιμοι λίθοι. Εκεί με την αγία του ζωή ό Σωφρόνιος, προσείλκυσε τον σεβασμό των κατοίκων, οι όποιοι με πρωτοβουλία δική τους, τον έκαναν επίσκοπο στίς 29 'Οκτωβρίου 1777, έχοντας έδρα της επισκοπής του την εκεί Ιερά Μονή της Παναγίας. Την επισκοπή του κυβέρνησε μέχρι το 1794, όταν βαρβαρική φυλή επιτέθηκε στο μεταλλείο και το λεηλάτησε, άφοϋ πρώτα κατέστρεψε τα πάντα. Ό Σωφρόνιος πιάστηκε αιχμάλωτος και πουλήθηκε σε μια γυναίκα λατινικού δόγματος, πού τον ελευθέρωσε και τον έστειλε με Ιστιοφόρο στην Τραπεζούντα. Από εκεί ό Σωφρόνιος επέστρεψε στη Μονή Βαζελώνος, όπου έζησε σαν ένσαρκος άγγελος. 'Αλλά λόγω του φθόνου του ηγουμένου Ιερεμία, αναχώρησε στην ιδιαίτερη πατρίδα του όπου και άφησε την τελευταία του πνοή. Ή ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του, γεμάτα ευωδιά, έγινε το 1824 στην Ιερά Μονή Βαζελώνος.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:26 am

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ & ΑΝΝΗΣ

Εικόνα

Ή σύναξη των δικαίων γονέων της Ύπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα με την αρχαία εκκλησιαστική , παράδοση, ορίστηκε την επομένη του γενεσίου της Θεοτόκου, για τον λόγο ότι αυτοί έγιναν πρόξενοι της παγκόσμιας σωτηρίας με την γέννηση της αγίας θυγατέρας τους. "Τελείται δε ή σύναξις αυτών εν τω έξαέρω οίκω της Θεοτόκου, πλησίον της μεγάλης εκκλησίας εν τοις Χαλκοπρατείοις".
Να αναφέρουμε, λοιπόν, ότι ό Ιωακείμ ήταν γιος του Έλιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν Ιερέως από τη φυλή του Λευΐκαι της Μαρίας, γυναικός αυτού, από τη φυλή του Ιούδα. Επειδή οι φυλές, Βασιλική και Ιερατική, συγγένευαν μεταξύ τους, διότι ή Βασιλεία εθεωρείτο ίση με τήν Ίερωσύνη, δεν έδιναν ούτε έπαιρναν θυγατέρες από άλλες φυλές πού θεωρούνταν κοινές. Έτσι λοιπόν, άφοϋ θεάρεστα πέρασε τη ζωή του το άγιο αυτό ζευγάρι, όπως μας πληροφορούν τα βιογραφικά σημειώματα των εορτών της 25ης Ιουλίου, 8ης Σεπτεμβρίου και 9ης Δεκεμβρίου, ό μεν Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Είσόδια της κόρης του Θεοτόκου σε ηλικία 92 ετών, ή δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών. (Την δε Θεοτόκο απέκτησαν θαυματουργικά, όπως σε προηγούμενο βιογραφικό σημείωμα αναφέραμε, σε ηλικία 80 ετών ό Ιωακείμ και 70 ή Άννα).


Άπολυτίκιον. Ήχος πλ. α. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ή Δυάς ή αγία και Θεοτίμητος, Ιωακείμ και ή Άννα ως του Θεού άνχιστείς, άνυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν ούτοι γαρ έτεκον ημιν, την τεκούσαν υπέρ νουν, τον άσαρκον βροτωθέντα, εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ' ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημάς.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:27 am

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΗΡΙΑΝΟΣ ό Μεγαλομάρτυρας

Μαρτύρησε στα χρόνια του βασιλιά Λικινίου. Καταγόταν από τη Σεθάστεια και τον διέκρινε θερμός ζήλος, με τον όποιο υπηρετούσε το Ευαγγέλιο. Χρησιμοποιούσε τα πλούτη του για τους φτωχούς και για τους φυλακισμένους χριστιανούς. Είχε φέρει πολλούς στη χριστιανική πίστη και αρκετούς είχε ενθαρρύνει να υποστούν καρτερικά και νικηφόρα το μαρτύριο. Όλα αυτά έκαναν τον αιμοβόρο ηγεμόνα Λυσία να καλέσει το Σεβηριανό στην Καισαρεία. Εκεί, άφοϋ απέτυχε στην προσπάθεια του να κάμψει το φρόνημα του Άγιου, διέταξε να τον μαστιγώσουν με νεύρα βοδιού. Κατόπιν, ξέσχισαν τις σάρκες του με σιδερένια νύχια, έτσι ώστε το αίμα να τρέχει σαν χείμαρρος. ΟΙ πόνοι ήταν αφόρητοι και οι πληγές μεγάλες και βαριές. Ή υπομονή, όμως, του Σεβηριανού ήταν ισχυρότερη και αναφώνησε προς τον Κύριο θερμή προσευχή, την οποία πρέπει να χρησιμοποιεί κάθε αγωνιζόμενος χριστιανός, σε καιρό δοκιμασιών: "Κύριε Ιησού, ό ποιών θαυμάσια, ό επί του σταυρού κρεμασθείς και τον ύπερήφανον τοιουτοτρόπως καταβολών, ό μέχρι και σήμερον δι' ύπερθαυμάτων έργων μεγαλυνόμενος, έλθέ να με σώσης, και τον μεν βραχίονα του πονηρού αμαρτωλού σύντριψαν, τας δε ιδικός μου δυνάμεις σύσφιγξον, αγαθέ, και δός μοι τον αγώνα τούτον να διανύσω του μαρτυρίου". Και ή βοήθεια ήλθε. Ή ψυχή του έμεινε σταθερή και νικήτρια, το δε σώμα του έμεινε κρεμασμένο στο τείχος της Καισαρείας.


Άπολυτίκιον. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Σοφία των λόγων σου, παρεμβολήν ιερόν, ένθέως έπήλειψας, πανευκλεών Αθλητών, προς άθλησιν ένθεον όθεν τας φθειρομένας, παριδών υπολήψεις, άφθαρτον έκομίσω, δι' αθλήσεως δόξαν διό Σεβηριανέ σε, ύμνοις γεραίρομεν.



Άβαταρ μέλους
Athanasios
Δημοσιεύσεις: 498
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:20 pm

Re: Βίοι Αγίων

Δημοσίευσηαπό Athanasios » Πέμ Αύγ 23, 2012 9:27 am

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ό Ομολογητής

Εικόνα

Οι γονείς ήταν φανατικοί ειδωλολάτρες, αλλ' ό γιος τους, άκουσε κηρύγματα χριστιανών και ελκύστηκε από τη ζωή της αλήθειας και της αγάπης. Αυτός ήταν ό Θεοφάνης, πού γεννήθηκε το 283 μ.Χ. επί βασιλέων Κάρου και Καρίνου. Κάποια μέρα λοιπόν ό Θεοφάνης, πριν βαπτιστεί, νέος ακόμα, συνάντησε μέσα στον παγωμένο καιρό ένα παιδί, υπερβολικά φτωχό πού κινδύνευε να πεθάνει από το κρύο. Το θέαμα σπάραξε την καρδιά του Θεοφάνη, και χωρίς να χάσει καιρό έντυσε τον φτωχό με το δικό του πανωφόρι. Όταν επέστρεψε στο σπίτι και τον είδαν οι γονείς του θορυβήθηκαν. Τον ρώτησαν τί έγινε το ρούχο του, και αυτός απάντησε ότι το έδωσε στον Χριστό. ΟΙ φανατικοί ειδωλολάτρες γονείς, δεν άργησαν να καταλάβουν ότι ό γιος τους ελκύστηκε από τον χριστιανισμό, και τον ανάγκασαν να φύγει από το σπίτι. Τότε ό Θεοφάνης βαπτίστηκε και πήγαινε σε διάφορες πόλεις και κήρυττε. Κατόπιν αποσύρθηκε στο όρος Διαβηνό, κοντά σ' ένα γέροντα ασκητή, όπου διδάχτηκε πολλά από την πείρα και τη σοφία του. Όταν πέθανε ό γέροντας, ό Θεοφάνης έμεινε μόνος στο όρος με προσευχή και ακατάπαυστη μελέτη και προσπάθεια για ανώτερη ηθική και πνευματική τελειοποίηση. Έπειτα, κατέβηκε πάλι στον κόσμο, όπου επανέλαβε τα κηρύγματα του, σοφότερα τώρα, πνευματικότερα και εποικοδομητικότερα. Στο διάστημα αυτό συνελήφθη, απειλήθηκε και βασανίστηκε. Έμεινε όμως αμετακίνητος στην ομολογία του. Πέθανε 75 ετών στο άσκητήριό του.




Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: 2 και 0 επισκέπτες

cron